Follow me on facebook

ပရဟိတစိတ္ရွိသူအားလံုးကို စိမ္းလန္းေျမ ပရဟိတအဖြဲ႔မွႀကိဳဆိုပါသည္...အေသးစိတ္သိရွိႏုိင္ရန္ဤေနရာတြင္ဖတ္ရႈပါ.။

Monday, February 6, 2012

ဘ၀ရဲ႕အမွတ္တရေန႔စြဲမ်ား (Tag)

        ဒီအပတ္ကေတာ့ ကံဆိုးတယ္ေျပာမလား ကံေကာင္းတယ္ေျပာမလားမသိပါဘူး.။တစ္ခုခု လုပ္ရရင္
ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ဒီလ ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္စရာေတြမ်ားတယ္..။ အလုပ္ေတြရႈပ္တာကိုေျပာတာပါ။
စာေတြကလည္း အသစ္ေတြသင္ေတာ့ ေနာက္ကေန အူစိန္ေဘာ့ႏႈန္းနဲ႕လိုက္ေနရပါတယ္..။ၿပီးေတာ့ ကၽြန္
ေတာ္တို႔. အြန္လိုင္း မွာေတြ႕ၾကတဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြ ေပါင္းၿပီးေတာ့. YOFL ဆိုတဲ့ လူမႈေရးအသင္း
ေလးတစ္ခုကလည္း ေထာင္လိုက္တာဆိုေတာ့.. အဲဒီအတြက္ ဘေလာ့ေရးရ..၊ လိုဂိုဒီဇိုင္းထုတ္ရ..၊အလွဴ
ေငြ ေကာက္ရ.. .၊စသျဖင့္စသျဖင့္ ေတြက လည္း မ်ားေနတာ ဆိုေတာ့..ေတာ္ေတာ္ကို လိပ္ပတ္မလည္
တဲ့ လေပါ့ဗ်ာ..။ ပို႔စ္ကလည္း အားတဲ့အခ်ိန္ေလး ေရးမယ္လုပ္လုိက္..ေခါင္းထဲေပၚလာတာက ေပ်ာက္သြား
လိုက္နဲ႕..ျဖစ္ေနရင္း...။ ခ်စ္မႀကီး သမံစီး..နဲ႕ ခ်စ္ညီေလး ေခ်ာ့ကလတ္ က တဂ္ေပးလာတဲ့.အေၾကာင္း
ေလးေတြကို ေတြ႕ေတာ့. ေခါင္းစဥ္ေလး ျမင္တာနဲ႔တင္.ေစ့ေစ့ေတြးေရးေရးေပၚလာတာေတြရွိတာနဲ႕ ေရး
ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..။တစ္ခုေလာက္ေတာင္းပန္ခ်င္တာက. ဟိုးေရွ႕ေရွ႕ ကရက္စြဲမ်ားက ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာျပည္
မွာက်န္ခဲ့တဲ့ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္မ်ားထဲမွာ က်န္ခဲ့တာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ရက္စြဲေတြ အတိအက် အစ္မ
အိန္ဂ်ယ္လို ေဖာ္ျပမေပးႏုိင္တာ ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္..။ကဲ စပါၿပီ..။

     အမွတ္တရ . မွတ္မွတ္ရရျဖစ္ေနတဲ့ အရြယ္..မွတ္မိႏုိ္င္တဲ့အရြယ္မွာ စၿပီးမွတ္မိတဲ့ေန႔က..ကၽြန္ေတာ္
ေလးႏွစ္သားေလာက္က . အေဖ ကၽြန္ေတာ့္စကားနဲ႕ေဆးလိပ္ျဖတ္ လိုက္တဲ့ေန႔ပါ..။ လံုး၀ မထင္ထားခဲ့ေပ
မယ့္ အေဖ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕စကားတစ္ခြန္းတည္းနဲ႕ ေဆးလိပ္ျဖတ္ခဲ့ပါတယ္..။ အဲဒီေန႔ အေၾကာင္းကိုျပန္ေတြး
တိုင္း အေဖ့ကိုျပန္သတိရမိတယ္.။ (ကၽြန္ေတာ္ဒီစာကိုေရးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အေဖ ျပင္ဦးလြင္မွာ က်န္းမာေရး
မေကာင္းျဖစ္ေနတာကို သတိရမိတယ္..)
    ပိုၿပီးအမွတ္တရ ျဖစ္ရတဲ့ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ေန႔တစ္ခုက အေဖ့ မ်က္လံုးထိခိုက္ခဲ့တဲ့ေန႔ပါ..။
အဲဒီေန႔က အေဖနဲ႕ အေဖ့ရံုးကဦးကိုႀကီးတို႔ အိမ္မွာ ခန္းဆီးစအစိမ္းေလးေတြတပ္ေနတယ္..။ တပ္ေနရင္းနဲ႕
သြပ္နန္းႀကိဳးကို..ပလာယာနဲ႕တင္းလိုက္ရာကေန..သြပ္နန္းႀကိဳးစက ျပတ္ထြက္ၿပီး အေဖ့ ဘယ္ဘက္မ်က္လံုး
သူငယ္အိမ္တည့္တည့္ကို လက္ဆစ္တစ္၀က္ေလာက္ စိုက္၀င္သြားတယ္..။ကၽြန္ေတာ္က ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ
တင့္ကားရုပ္ေလးေတြနဲ႕ေဆာ့ေနတာ.. ။ အေဖက ကၽြန္ေတာ္လန္႔သြားမွာစိုးလို႔လားမသိဘူး.။ခပ္အုပ္အုပ္
ပဲေအာ္တယ္..အ ဆိုတဲ့အသံကိုၾကားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေမာ့ၾကည့္လိုက္တာ.. ။ အေဖက မ်က္လံုးကိုအုပ္ထား
တယ္.။ ေသြးေတြက လက္ၾကားထဲကစီးလို႔.။ သြပ္နန္းႀကိဳးက ႏုတ္လို႔မရလို႔.. ပလာယာနဲ႔ျဖတ္ၿပီး
(အဲဒီတုန္းက ေမၿမိဳ႕မွာ ၂စီးပဲရွိတဲ့ ) ေဘာက္စ္၀က္ဂြန္ကားေလးနဲ႕ေဆးရံုကိုပို႔တယ္.။ ကၽြန္ေတာ့္အသက္အဲ
ဒီတုန္းက ေလးႏွစ္ေလာက္ပဲရွိဦးမယ္.။ ထူးျခားတာက ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီျဖစ္စဥ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာကိုမွတ္မိ
ေနတာပါ..။ ကံေကာင္းလို႔ အေဖ မ်က္စိ မကြယ္ခဲ့ဘူး.။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ဘက္မ်က္လံုးက ပါ၀ါေတာ္ေတာ္
မ်ားသြားတယ္.။ မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္က ဘယ္ညာ ပါ၀ါမညီဘူး.။ အခုခ်ိန္အထိ အေဖ့ခမ်ာ မ်က္ကပ္မွန္ေရာ
မ်က္မွန္ပါတပ္ေနရတယ္..။အဲဒီေန႔ကိုေတာ့ တစ္သက္မေမ့တဲ့ေန႔ပါ ..။
    ေနာက္ထပ္အမွတ္တရတစ္ခုက ... သူငယ္တန္းတုန္းက ဆရာမေတြကို ဂရင္းညီေနာင္ပံုျပင္ေတြေျပာျပ
ခဲ့ဖူးတာ မွတ္မိေနတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္က ေလးႏွစ္သားကတည္းက စာအုပ္ခပ္ထူထူေတြဖတ္ေနၿပီဆိုတာကို
မွတ္မိတယ္.. ။ အေမက အေရးမသင္ခင္ အဖတ္ကို  အရင္သင္ခဲ့တယ္ဆိုတာေျပာျပတယ္..။ သူငယ္တန္း
အခန္းထဲမွာ သူမ်ားေတြ ၀လံုးကိုအံႀကိတ္ ေရးေနတဲ့အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္က . ဆရာစိုးျမင့္၀င္းရဲ႕ အလွပန္းခ်ီ
ဒု႒၀တီ ဆိုတဲ့စာအုပ္ကို. လြယ္အိတ္ထဲထည့္သြားလို႔ ဆရာမ က အေမနဲ႕တိုင္လို႔ရိုက္ခံရတာ မွတ္မိေသး
တယ္.။ (ေျပာမရဘူးေနာ္.. ဂင္းနစ္ စံခ်ိန္ ထဲပါရင္ပါေနမွာ..)အဲဒီတုန္းက ဆရာမေတြကို ပုံျပင္ေျပာတာ
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးက မုန္႔ဖိုး ၅၀ က်ပ္ ဆုခ်တာ မွတ္မိေသးတယ္.။ ၁၉၉၅ တုန္းက ၅၀ ဆိုတာ..ေတာ္
ေတာ္ တန္ဖိုးရွိေသးတယ္ထင္တယ္.။ ဘာလုပ္ပစ္လိုက္လဲေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး.။
      ေနာက္ထပ္ အမွတ္တရတစ္ခုက .. ကၽြန္ေတာ္ ၁ တန္းႏွစ္မွာ လည္ေခ်ာင္းထဲ ၁၀ ျပားေစ့၀င္တယ္..။
ေဆးရံုေရာက္ၿပီး ခြဲခါနီး.. ညွပ္နဲ႕လည္းထုတ္လို႔မရေတာ့ဘူး .. ။ ခြဲခန္းထဲ၀င္ခါနီးမွ.. ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ဆံုး
အေဒၚအငယ္ က. လက္ရဲဇက္ရဲနဲ႕ ဆြဲထုတ္လို႔ .. မခြဲခဲ့ရ ပါဘူး..။ (ကေလးတုန္းက ကၽြန္ေတာ္သိပ္မေဆာ့
ဘူးေနာ္..)
       ေနာက္ထပ္ ၂ တန္းလား ၃ တန္း လားမသိဘူး.. ႏွာေခါင္းထဲကို ခဲဖ်က္၀င္ဖူးတယ္..။ ဒီလိုပဲ ဆရာမ
ေတြျပာယီးျပာယာနဲ႕.ေဆးခန္းပို႔ရတယ္.။ ႏွာေခ်ေဆးမႈန္႔နဲ႕ထုတ္ရတယ္.။ မွတ္မွတ္ရရ..ေနာက္ထပ္ တစ္
ပတ္ေလာက္ပဲၾကာမယ္.။ေျပာင္းဖူးေစ့ထပ္၀င္တယ္.။အတန္းမွဴးက စိတ္တိုၿပီး နားရင္းအုပ္လိုက္တာ ျပန္
ထြက္လာတယ္...။
       ျမန္မာစာနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ပထမဆံုးယံုၾကည္မႈရွိခဲ့တဲ့အမွတ္တရေလးက ၇ တန္း ႏွစ္မွာပါ..။ကၽြန္ေတာ္
ကဗ်ာ ၊ စာစီစာကံုး.၊ ဆု ေတြစုစုေပါင္း ၆ ဆုရခဲ့တဲ့ေန႔ေပါ့.။ အဲဒီေန႔က.. ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးေတြ .၊ပညာေရး
မွဴးေတြနဲ႕ စကားေျပာခဲ့ရတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္က စကားေျပာရင္..ဘရြတ္ရႊတ္ေတာက္ေျပာတတ္လို႔ ..ဘာ
မ်ား ေပါက္ကရေျပာဦးမလဲ နဲ႔ အခန္းေထာင့္က ဆရာမေတြ ခနခနလာလာေျပာၾကတာ.. မွတ္မိေသးတယ္။
      ၁-၈-၂၀၀၃ ..။
     အဲဒီေန႔က အမွတ္တရေန႔စြဲေလးေတြထဲက တစ္ခုေပါ့..။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ First Love နဲ႕ဆံုေတြ႕ခဲ့တဲေန႔
ေပါ့..။ ဥမၼာဒႏၱီ ကိုျမင္လို႔ ပုဏၰားႀကီး ေတြ ႏွာေခါင္းေတြ နားရြက္ေတြထဲ ထမင္းေတြထည့္တာ ျဖစ္ႏုိင္တယ္
ဆိုတာလက္ခံလိုက္တဲ့ေန႔.....။(ခုေတာ့ ေမ့သြားပါၿပီ..။ အဲဒါ ကေလးတုန္းကပါ..။)
      *-၁၀-၂၀၀၄ ..။
     က်ပန္းစကားေျပာၿပိဳင္ပြဲ ဗဟုိအဆင့္ထိ ၿပိဳင္ခဲ့ရတဲ့ေန႔ပါ..။ ကံဆိုးစြာနဲ႕.. အခက္ခဲဆံုးနဲ႕အေၾကာက္ဆံုး
ေခါင္းစဥ္က်ၿပီး..ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကေန တပ္ေခါက္ျပန္ခဲ့ရတယ္..။ ပထမဆု..ရန္ကုန္တိုင္းက လူတကာအ
ကုန္ခ်စ္တဲ့.. စူပါဒဂံု(၁)က ေကာင္မေလး..၊ဒုတိယဆု ရခိုင္ျပည္နယ္က..ေကာင္မေလး .၊ ကၽြန္ေတာ္က
ေတာ့ ၁ ကေန ၅ အတြင္းပင္မ၀င္ခဲ့ပါခင္ဗ်ား..........။
   *-၃-၂၀၀၆ ..။
     ဆယ္တန္းစာေမးပြဲ ..။ အဂၤလိပ္စာေျဖမယ့္ေန႔ပါ..။ မနက္ေစာေစာ..စာထေႏႊးၿပီးယံုၾကည္မႈရွိစြာနဲ႕..
အားရပါးရ သမ္းလိုက္ရာမွ..ပါးခ်ိတ္ျပဳတ္ၿပီး..ပါးစပ္ျပန္ပိတ္လို႔မရေတာ့ဘူး..။ကၽြန္ေတာ္ေန႔တဲ့ ၅ လႊာက
ဆင္းၿပီးေတာ့..ေအာက္ဆံုးထပ္ကိုသြားရတယ္.။ေအာက္ဆံုးထပ္မွာကၽြန္ေတာ့္အဘိုးေလး ရွိတယ္.။ခက္
တာက ၂ ထပ္က ေကာင္မေလးေတြအိပ္တဲ့အထပ္..။(ေယာက်္ားေလးအေဆာင္သပ္သပ္ေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္
က ကိုယ့္အိမ္ကလူျဖစ္လို႔.. ငါးလႊာမွာတက္ေနတာပါ...)..။ကၽြန္ေတာ္လည္း ပိတ္လို႔မရလို႔လွ်ာႀကီးတန္းလန္း
သြားေရေတြက်ေနတဲ့ ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ေခါင္းးကို တဘက္ႀကီးနဲ႕အုပ္ၿပီးဆင္းရတယ္..။ေအာက္ေရာက္ေတာ့..
အဘိုးေလးကို ရွင္းျပမယ္အျပဳမွာ ျမင္တာနဲ႕တန္းသိတဲ့ အဘိုးေလးက ကားထုတ္ၿပီး.. ၇၇ လမ္းေပၚက
ေဒါက္တာ သန္းျမင့္ေဆးခန္းကို သြားျပီး လုပ္ရပါတယ္..။ ကံေကာင္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္ အဂၤလိပ္စာေျဖလိုက္
ရတာပါ..။ ဒါကေတာ့လံုး၀အမွတ္တရပါပဲ.. ။အခု အခ်ိန္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ေနလို႔ ကၽြန္ေတာ္သမ္းခ်င္လို႔
သမ္းရင္ေတာ့ လက္၀ါးေလးနဲ႕အုပ္ၿပီး ခပ္အုပ္အုပ္ပဲသမ္းပါတယ္.. ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ယဥ္ေက်းလွ
ခ်ည့္လို႔ ထင္မလားမသိဘူး ..။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းနဲ႕ကိုယ္ပါ.. း) ။
  ဆယ္တန္း ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ့ေန႔....။ သြားမၾကည့္ျဖစ္ပါဘူး..။ျပင္ဦးလြင္ေရာက္ေနလို႔႔ပါ.။ မနက္ခင္း
အေစာႀကီး..မန္းေလးက ဖုန္းဆက္ပါတယ္.။ ရူပတစ္ဘာသာတည္းဒီပါတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာၿပီးလွမ္း
ဆူပါတယ္.။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ဓါတ္က်သြားပါတယ္..။ အဲဒီေန႔က တကယ္ကို ထမင္းမစားႏုိင္ပါဘူး..။ ညေန
မွ အေဖက လက္ေဆာင္စာအုပ္တစ္အုပ္ေပးပါတယ္.။ ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳရဲ႕ အေကာင္းဆံုးကိုသာေပး
ပါတဲ့..။ အဲဒီေန႔ကလည္း အမွတ္တရပါပဲ.  ။ ကၽြန္ေတာ့္အနာဂါတ္ေတြေျပာင္းလဲသြားမယ့္ေန႔လို႔လဲ ေျပာ
လို႔ရပါတယ္.။ ကၽြန္ေတာ္တက္ခ်င္ခဲ့တာက သြားဆရာ၀န္ပါ..။ဒါေပမယ့္ အမွတ္မမီပါဘူး..။ ကၽြန္ေတာ္
စစ္တကၠသိုလ္ကို ပဲေရြးခ်ယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ေန႔ေပါ့...။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ခုခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွန္
ကန္တယ္ဆိုတာ သိသြားပါၿပီ..။
      မွတ္မွတ္ရရျဖစ္ေနတဲ့ တစ္ေန႔က .ကၽြန္ေတာ္ စင္ေပၚတက္ၿပီး သီခ်င္းဆိုတဲ့ေန႔ပါ..။R ဇာနည္ရဲ႕.နတ္
သမီးပံုျပင္သီခ်င္းေလးကို ဆိုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.။ စင္ေအာက္က လက္ခုပ္သံေတြဆိုတာ မဆန္းေတာ့ေပမယ့္
သီခ်င္းဆိုခဲ့တာက ပထမဆံုးအႀကိမ္ပါ..။ကိုယ့္နာမည္ကိုေအာ္ေခၚတဲ့အသံေလာက္ နားေထာင္ေကာင္း
တာမ်ိဳးမရွိခဲ့ဖူးဆိုတာ သိခဲ့ရတဲ့ေန႔ေလးပါ...။

           ဗိုလ္ေလာင္းတုန္းက ဆုိေတာ့ အသားက ေနေလာင္ထားလို႔မဲေနပါတယ္ဆိုမွ.
            စကင္ဖတ္ထားေတာ့ ခပ္၀ါး၀ါးရယ္..။

      ေနာက္ထပ္ တစ္ခု က ၂၈-၉-၂၀၀၉ကၽြန္ေတာ့္စာမူ မဂၢဇင္းမွာ စပါတဲ့ေန႔ပါ..။ မွတ္မွတ္ရရ..အဲဒီေန႔က
တနလၤာေန႔ပါ.. ။ မဂၢဇင္းစာအုပ္ကိုကိုင္ၿပီးသူငယ္ခ်င္းေတြကိုလိုက္ၾကြားတယ္.။ တ်ာခ်င္းကဗ်ာေလးပါ.။
အေဖ့ ဌာနေပၚတက္ၿပီး မဂၢဇင္းစာအုပ္ေလး ေပးလိုက္တယ္.။ ပထမဆံုးရတဲ့စာမူခေလးကို အေဖ့ကိုကန္
ေတာ့လိုက္ပါတယ္.။ မုတ္သံု(ျပင္ဦးလြင္)နာမည္နဲ႔ေရးတုန္းကေပါ့..။
        ေနာက္ထပ္အမွတ္တရ ေန႔စြဲတစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းဆင္းတဲ့ေန႔..။ အေဖက ကၽြန္ေတာ့္ကိုၿပံဳး
ၿပီးၾကည့္တယ္..။ ကၽြန္ေတာ္က အရာရွိ အခန္းအနားတက္၀တ္စံု(Service Suit)နဲ႕..။အေမ.၊အေဖ၊ညီမေလး
နဲ႕ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ၾကတယ္.။ သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်ငး္ မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႕ႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္..။
ႏွင္းခခ်ယ္ရီလြမ္းပန္းခ်ီဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကို ေရးၿပီး သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕ကိုလက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္.။
ေက်ာ္ေဇယ်ာလြင္ရဲ႕ ပန္းခ်ီပံုေလးနဲ႕ေပါ့..။


သံုးမိုးရာသီ၊အားမာန္ခ်ီ၍
ျပည္နယ္ျပည္မ၊
ၿမိဳ႕ျပၿမိဳ႕ငယ္၊
ေတာင္စြယ္ေျမျပန္႕၊ျပည္အႏွံ႕မွ
ေျခဆန္႕ပညာ၊ရွာမွီးလာသည့္
ေမတၱာစီးဆင္း၊သူငယ္ခ်င္းတို႕
ညီရင္းအစ္ကိုသဖြယ္ပင္..။

ခ်ယ္ရီေတာတန္း၊၀န္းက်င္ဆန္း၌
ၾကမ္းတမ္းေလ့လာ၊စစ္ပညာကို
ေကာင္းစြာတတ္ေျမာက္၊ဆံုးခန္းေရာက္ေသာ္
တစ္ေထာက္ခိုရာ၊ဤေျမလႊာကို
စြန္႕ခြာသြားၾကရေတာ့မည္။

ငါ့ႏွလံုးသား၊သည္းပြတ္ၾကားတြင္
မွတ္သားဖံုဖံု၊ႀကိဳးေၾကာင္းစံုႏွင့္
ႀကံဳဆံုသမွ်၊မွတ္တရတို႕
ရင္မွအသိ၊ေျဖမခ်ိပဲ
ေတြးမိေလတိုင္း၊စိတ္စဥ္လိႈင္းတြင္
မႈန္မိႈင္းေျပးလႊား၊အတိတ္ရထားတြက္
ခံစားအားငယ္၊ေသာကၾကြယ္၍
မ်က္ရည္လည္မိေနဆဲပင္...။ ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးပါ...။
    အဲဒီေန႔ကို ေတြးမိတိုင္း ျပန္ေဆြးမိပါတယ္..။
        ေနာက္ထပ္တစ္ေန႔ကေတာ့ ရတီမွာ ဆံုတဲ့ေန႔ပါ။အဲဒီေန႔အေၾကာင္းကေတာ့.အရင္ကဇာတ္လမ္းေလး
မွာ ေရးၿပီးသားေနာ္..။ အဲဒီသီခ်င္းလညး္ မဆိုျဖစ္ေတာ့တဲ့ေနာက္. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕သံုးႏွစ္သံုးမိုးအေခြ လည္း
ပ်က္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္..ဆရာ၀န္ အဆိုေတာ္.၊အင္ဂ်င္နီယာအဆိုေတာ္ေတြ နည္းတူ.။ စစ္သားအဆိုေတာ္
ျဖစ္ေရး စီမံကိန္းလည္း တစ္ခါတည္းပ်က္သြားခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ..:P..။
      ကၽြန္ေတာ့္ ဂႏၵ၀င္ဆည္းဆာေလး ရဲ႕ေမြးေန႔လည္း အမွတ္တရပါပဲ.. ေမလ ၃ ရက္ေန႔ေမြးေပမယ့္
ဘယ္သူမွ မအားၾကလို႔.. ၁ ရက္ေန႔မွာ လုပ္ျဖစ္ၾကတာပါ..။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ကိတ္မုန္႔လွီးၾကတယ္.။
ကန္ေတာ္ႀကီးကိုသြားတယ္..။ ဂၽြမ္းပ်ံေနေအာင္ေဆာ့ခဲ့ၾကတယ္..။
      ေနာက္ထပ္တစ္ရက္.. .ေရးၿပီးသားေနာ္.. ။ ရထားေပၚက အမွတ္တရ.။
      ေနာက္ထပ္အမွတ္တရေန႔စြဲတစ္ခုက... ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ သူမနဲ႕  ကန္ေတာ္ႀကီးထဲကိုသြားလည္တဲ့ေန႔..။
(ဓါတ္ပံုေတြၾကည့္ၿပီးသားေနာ္.. ေရွ႕ပို႔စ္ေတြမွာရွိတယ္.).။ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လို႔မရမယ့္ေန႔ထဲက တစ္ေန႔ေပါ့.။
အဲဒီေန႔က.. မိုးေတြအရမ္းရြာတယ္...။ၿပီးေတာ့ မိုးေရေတြထဲမွာ သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သပိတ္က်င္းက ညီမ
ေလးေတြနဲ႕ဓါတ္ပံု ေတြရိုက္ၾကတယ္..။ အဲဒီေန႔က .............................။ ထားပါေတာ့. အဲဒီေန႔လည္း
အမွတ္တရေန႔ပဲ..။ သိပ္ကိုေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ေန႔ေပါ့.။
      ေနာက္ထပ္ေန႔စြဲတစ္ခု က ျမန္မာႏုိင္ငံကေန ထြက္လာခဲ့တဲ့ေန႔..ေပါ့ဗ်ာ..။ ခ်စ္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီး၊
ခ်စ္တဲ့ ေမြးရပ္ေျမ ျပင္ဦးလြင္..၊ခ်စ္တဲ့မိသားစု. ၊ ၿပီးေတာ့ ခ်စ္တဲ့ သူမ..။ အားလံုးကိုႏႈတ္ဆက္ခဲ့ရတဲ့ေန႔
ေပါ့..။
      ႏုိင္ငံျခားသားေတြေရွ႕မွာ သီခ်င္းဆိုခဲ့ရတဲ့.. Concert ေန႔ေလးကလည္း အမွတ္တရပဲေလ..။
ကၽြန္ေတာ္က လိဒ္တီး. ၊ေ၀လွ်ံဦး က ရစ္သမ္တီး. ဟိန္းဇင္မိုးက သီခ်င္းဆို . ခဲ့တာပါ..။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕
Favorite Song ေလးျဖစ္တဲ့.. ကိုထီးရဲ႕ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာနိဗၺာန္ဘံုသီခ်င္းကို ဂစ္တာေလးနဲ႕တီးၿပီး
သြင္းထားတဲ့ဟာေလးကိုပဲတင္ေပးလိုက္ပါတယ္..။ 

အသံေတာ္ေတာ္ေလးကို တိုးတယ္.. ဂိတ္ဆံုးထိသာပို႔ေတာ့.. း)


       ေနာက္ထပ္ အမွတ္တရေတြအမ်ားႀကီးရွိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ မေမ့ႏုိင္တဲ့ေန႔ေလးေတြကိုပဲ
ကၽြန္ေတာ္ ေရးျဖစ္တာပါ.. ။နည္းပညာဘေလာ့ေလးကိုေရးခဲ့တဲ့.. ၅-၁၀-၂၀၁၁ ရက္ေန႔နဲ႕..  ေႏြးေထြး
တဲ့ ရသဘေလာ့အသိုင္းအ၀ိုင္းေလးထဲကို၀င္လာခဲ့တဲ့.. ၁၀-၁၂-၂၀၁၁ ကိုေရာ ေမ့လို႔ရမယ္ထင္လုိ႔လား။
အားလုံးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။  ကၽြန္ေတာ့္ကို လက္တြဲေခၚခဲ့ၾကတဲ့ အစ္ကိုေတြအစ္မေတြ.. အားလံုးကို
လည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ..။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုတဂ္ဖို႔ ေမ့ခဲ့တဲ့ မမ သမံစီး ကိုလည္း ေက်းဂ်ဴးပါလို႔..။ေအာ္
ေမ့ေတာ့မလို႔.. အစ္ကိုေတြအစ္မေတြအျပင္..။ ရွားပါးညီေလး..ေခ်ာ့ကလတ္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
လို႔. ေျပာပါေစေနာ္..။ အားလံုးကိုယ့္ရဲ႕အမွတ္တရ ေန႔စြဲေလးမ်ားကို သိမ္းဆည္းၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ မနက္
ျဖန္မ်ားကိုႀကံဳေတြ႕ႏုိင္ၾကပါေစ.ဗ်ာ...။



ေရးသားသူ : မိုးသက္ // 5:06 AM
အမ်ိဳးအစား:

10 comments:

  1. အေဖ ကို ခ်စ္တဲ. သားေပါ. ငါညီေလးက။ သီခ်င္းအဆုိလည္ေကာင္းတယ္။ စာအေရးအသားလညး္ေကာင္းတယ္။ တိုင္းျပည္က အားထားရတဲ. ႏုိင္ငံ.သားေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစ။

    ReplyDelete
  2. အဆိုေတာ္က အနီး႐ိုက္ခ်က္ အေဝး႐ိုက္ခ်က္ေတြနဲ႕ပါလား။ ငယ္ငယ္တုန္းကရွိသမွ်ကို ႏွာေခါင္းထဲထည့္ေနတာလား? :P

    ReplyDelete
  3. ပာီးးဖတ္သြားတယ္ကိုၾကီးေရ
    တခ်ိန္လံုးမိုက္ခဲေနတာပဲဗ်ိဳ႕..။
    အဆိုေတာ္ေတာ္၀ါသနာပါပံုရတယ္..။
    ေနာက္ျပီးေတာ႔ကန္ေတာ္ၾကီးမွာသူမနဲ႔သြားလည္တဲ႔အပိုဒ္က
    အဲဒီေန႔က ......................မွာ
    ကြက္လပ္ၾကီးျဖည္႔ဦး..စပ္စုတယ္ေတာ႔ထင္နဲ႔
    ၀ါသနာၾကီးတာ...ပာီးးပာီးး(စတာ..ေနာ႔)

    ReplyDelete
  4. ရီရလို႔ေသေတာ့မယ္ အေပါက္မွန္သမွ် ၀င္တယ္ထင္တယ္ ဟိဟိဟိ
    ပါးစပ္ထဲလည္း၀င္ ႏွာေခါင္းထဲလည္း၀င္... ဟဟဟ

    ReplyDelete
  5. အင္းးအခုမွဘဲအဆင္ေျပေတာ့တယ္
    သူေတာ္ေကာင္းေတြေကာမက္ေပးခ်င္ေတာ့
    နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြကူညီတယ္ဆိုတာ
    ဒါမ်ိဳးေနမွာ :P

    ေမာင္မိုးေရ..
    အမွတ္တရေလးေတြကေတာ့တကယ္
    လြမ္းစရာေလးေတြပါဘဲေလ..
    ေက်ာင္းဆင္းကာနီးနႈတ္ဆက္ကဗ်ာေလးနဲ႕
    ပန္းခ်ီပံုေလးက တကယ္ကိုလြမ္းစရာေလးပါ...

    ReplyDelete
  6. အရမ္းအေရးအသားေကာင္းပါတယ္ အားေပးသြားပါတယ္ ဟီးးးးဟီးးးးးးးးးး(ရယ္လ်က္)

    ReplyDelete
  7. ဟိုက္ ဦးေလးရယ္ ေတာ္ေသးတာေပါ ေဘာလံုးၾကီး မ၀င္လို ့..ခိခိ အမွတ္တရေတြ ဖတ္သြားပါတယ္

    ReplyDelete
  8. ေတနတ္လဲကုိင္တယ္ ဂီတာလဲတီးတယ္ စာလဲေရးတယ္
    အဲဒါေကာင္းတယ္

    ReplyDelete
  9. ဟန္ၾကည္September 6, 2013 at 11:03 PM

    သမ္းတာေတာင္ ေမးျပဳတ္တယ္ဆိုေတာ့ လူေရွ႕သူေရွ႕မ်ား အားပါးတရ ရယ္လိုက္မိရင္ မေတြ႕၀ံ့စရာႀကီးပါလား...း)ေျပာင္းဖူးေစ့ ထုတ္နည္းကိုေတာ့ ဦးဟန္ၾကည္ က်က်နန မွတ္သြားပါသဗ်ား...ေမာင္ေက်ာင္းသား ေမ်ာက္ေလာင္းေလးေတြ အႏွီလို ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ ကျမင္းရင္ ထုတ္ေပးရေအာင္လို႔...

    ေက်ာင္းဆင္းပြဲကဗ်ာကို ဖတ္ၿပီး အေတာ္ေလးကို ဘ၀င္က်သြားတယ္...ဒီဘက္ေခတ္မွာက ေလးခ်ဳိးတို႔ တ်ာခ်င္းတို႔ သံခ်ဳိတို႔ဆိုတာ ေရးႏိုင္တဲ့လူ အေတာ္ရွားေနၿပီ... OK, well done! Attaboy...Keep on going!

    ReplyDelete

မိတ္ေဆြတို႔ရဲ႕ မွတ္ခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စာမူခလို႔ ဆိုလို႔ရသလို..
ေနာက္တစ္ပုဒ္ဖန္တီးဖို႔ အားေဆးတစ္ခြက္ေပါ့ဗ်ာ......

 

My Blog List