Wednesday, July 10, 2013

သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္


သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ စတင္သိကၽြမ္းခဲ့သည္မွာ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀က မဟုတ္ခဲ့ေခ်..။ စစ္တကၠသိုလ္ အေနာ္ရထာတပ္ရင္း ဒုတိယႏွစ္မွ အမွတ္ (၁၁) တပ္ခဲြႏွင့္ (၁၂) တပ္ခြဲ တစ္ျခမ္းစီ အတူေန ၾက ေသာ ငါးထပ္ အိပ္ေဆာင္က်မွ အိပ္ေဆာင္တူခ်င္း အျဖစ္ စတင္ မ်က္မွန္းတမ္းမိျခင္းျဖစ္ေလသည္.။ သံုးႏွစ္ သင္ၾကားရေသာ ေခတ္ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ စီနီယာ၀မ္း ဟုေခၚတြင္ေသာ ဒုတိယႏွစ္ဗုိလ္ေလာင္းဘ၀ ႏွစ္ကုန္ပိုင္း အခ်ိန္တြင္မူ သူႏွင့္ ရင္းႏွီးလာခဲ့သည္.။ သို႔ရာတြင္ အကၽြမ္းတ၀င္ေတာ့ မရွိလွ.။
တတိယႏွစ္ ဗိုလ္ေလာင္းဘ၀ ႏွစ္စမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တပ္ခြဲ ေအာင္စစ္သည္ေဆာင္သို႔ မေျပာင္းမီ ကာလ အေတာအတြင္း တြင္မူ သူႏွင့္ အထိုက္အေလ်ာက္ရင္းႏွီးလာခဲ့သည္.။ ဂစ္တာတီး၀ါသနာပါသူ မ်ားျဖစ္ ေလရာ. အခ်င္းခ်င္း ရင္းႏွီးမႈရွိခဲ့ၾကသည္.။ သူ၀ယ္ထားေသာ ဂစ္တာကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိပ္ေဆာင္တြင္ အသံအေကာင္းဆံုးဟု သတ္မွတ္ၾကသည္ ျဖစ္ေလရာ. ဂစ္တာေကာင္းျမင္လွ်င္ မေနႏုိင္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္အ တြက္ သူ႔အခန္းသို႔၀င္ခ်ည္ ထြက္ခ်ည္ရွိခဲ့သည္.။ သို႔ႏွင့္ပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေဆာင္မေျပာင္းခင္ ေအာင္ျပည့္ၿဖိဳးၿငိမ္းဟုေခၚေသာ သူ၊ ကၽြန္ေတာ္၊ စိုင္းမ်ိဳးသူ၊ မင္းမင္းထြန္းႏွင့္ သီဟတင္ေငြ (ယခုညီမင္းထြဋ္) တို႔ေပါင္း၍ သံုးႏွစ္သံုးမိုး ဟူေသာ အေခြတစ္ေခြတစ္ခု လုပ္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ၾကဖူးသည္.။
ထို႔ေနာက္ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးႏွစ္သံုးမိုး အေခြေလး လူမသိသူမသိပင္ ပ်က္သြားခဲ့သည္…။ ေနာက္ပိုင္း ေက်ာင္းဆင္း ၿပီးသည္အထိ ထိုကိစၥ ျပန္မစ ျဖစ္ၾကေတာ့…။ မိမိမွာလည္း အေပါင္း အေဖာ္သစ္မ်ားျဖင့္ သူႏွင့္ အဆက္အသြယ္မရျဖစ္ခဲ့..။ သို႔ရာတြင္ မိမိ ေလးစားခ်စ္ခင္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အမွတ္တရ ေရးသားထားေသာ စာအုပ္တြင္မူ သူ႔လက္ေရး ေသးေသးေလးေတြ က်န္ေနခဲ့သည္.။ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့ေသာ “ ငါဘယ္ဘံုမွာလဲ” ဆိုသည့္ ေဆာင္းပါးမွ “ လိပ္ျပာသန္႔ျခင္းသည္ အႏူးညံ့ဆံုးေခါင္းအံုး ျဖစ္သည္” ဆိုသည့္စကားေလးကို သူ ေရးေပးခဲ့ဖူးသည္ကို မွတ္မိေနေသးသည္.။
သုိ႔ႏွင့္ သံုးႏွစ္သံုးမိုးၿပီးေတာ့ ျပန္တမ္း၀င္အရာရွိမ်ားအျဖစ္ ခ်ယ္ရီမိခင္ကို ႏႈတ္ခြန္းဆက္ၿပီး ျမန္မာ ႏုိင္ငံ တစ္လႊားသို႔ အမိန္႔ႏွင္ရာ လႊင့္ၾကေတာ့သည္.။ ထိုအထိ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္က အရင္းႏွီးဆံုးမျဖစ္ၾကေသး.။ အဆက္အသြယ္လည္း မရွိၾက.။ သို႔ရာတြင္ ၂၀၁၀ ေဖေဖာ္၀ါရီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မဟာသိပၸံအရည္အခ်င္းစစ္ သင္တန္းတက္ေရာက္ရန္ အဆင့္မီသူမ်ား ဗထူးတပ္ၿမိဳ႕မွာ ေျခလ်င္ တပ္စုမွဴးသင္တန္းတက္ဖို႔ ျဖစ္လာသည္.။ PC ဟု အလြယ္ေခၚၾကေသာ သင္တန္းျဖစ္သည္.။ PC ေရာက္ေတာ့ သူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ ျပန္တြဲမိၾကသည္.။ ထိုအခ်ိန္တုန္းက သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ကြန္ပ်ဴတာ ျပန္သင္ေပးသူ.။ ႐ံုးလုပ္ငန္းကၽြမ္းက်င္သူ၊ ဖိုတိုေရွာ့ လို ေဆာ့ဖ္၀ဲလ္မ်ားကို ေကာင္းေကာင္း သံုးတတ္သူ.။ ထိုအခ်ိန္ထိ မိမိက ျမန္မာလက္ကြက္ကို အံႀကိတ္ရိုက္ေနရ တုန္း.။ (ထိုအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္ ကိုေဌးလင္းႏွင့္ မေတြ႕ေသး) ။ သူႏွင့္ တြဲျဖစ္ၾကရင္း. သူ႔စိတ္ဓါတ္ သူ႔အေၾကာင္းေတြကို ပိုပို သိလာသည္.။ သူကလည္း မိမိလို စာဖတ္၀ါသနာပါသူ၊ မိမိထက္သာသည္က ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး.။ သူငယ္ခ်င္း ငါးေယာက္လုပ္ငန္းတစ္ခုခုကို လုပ္ဖို႔ တိုင္ပင္ၾကၿပီဆိုပါေတာ့ ။ သူက အလိုလိုေနရင္းမည္သူမွ် မသတ္မွတ္ပါပဲ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သြားသည္.။ သူေျပာသမွ် ႏႈတ္ထြက္စကားက ၾသဇာတိကၠမ ရွိေနသည္.။ ဒီအခ်က္ေတြက ကၽြန္ေတာ္ သူႏွင့္ယွဥ္လို႔မရေသာအခ်က္.။
“ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ကုိအကဲခတ္ရတာ လြယ္တယ္ကြ..။ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက နည္းနည္းဇီဇာေၾကာင္ တယ္.။ ဥပမာ သူတို႔ ပစၥည္းကို ယူကိုင္တာမ်ိဳးဆိုရင္ မႀကိဳက္ဘူးကြ.။ အဲဒီလိုလူေတြက ေပါင္းမၾကည့္ရင္ သိပ္မသိသာဘူး.။ ကိုယ္နဲ႔သိပ္မေပါင္းျဖစ္တဲ့သူကို အကဲခတ္ခ်င္ရင္က်ေတာ့ အဲဒီလို အမွတ္တရ ပစၥည္းေတြ ကို ကိုင္ၾကည့္ရတယ္.”
“ ေဟ.. ဘယ္လို.ကိုင္ၾကည့္ရမယ္လား..ဟုတ္လား ေအာင္ေအာင္.”
ကၽြန္ေတာ္ အံ့ၾသစြာျပန္ေမးမိသည္.။
“ အင္းဟုတ္တယ္..။ လူတစ္ေယာက္ကြာ ေသတၱာရွင္းေနတယ္.။ သူ႔ေကာင္မေလးပံုထည့္ထားတဲ့ Album တစ္ခု၊ ဒါမွမဟုတ္.တစ္ျခားတစ္ခုခုေပါ့ကြာ .. မင္းက ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး.။ ကိုင္ၾကည့္လိုက္တယ္.။အဲဒီ လိုကိုင္ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါက်ရင္ မႀကိဳက္တဲ့သူက မင္းကို စကားတစ္ခုခု အရင္းမရွိ အဖ်ားမရွိ ထေျပာလိမ့္ မယ္.။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ သူက သီခ်င္းတစ္ခုခု ညည္းလိမ့္မယ္.။ အဲဒီလိုမွ မလုပ္ခဲ့ရင္ သူက သူ႔အလုပ္ထဲကို အာရံုထားခ်င္ေယာင္ သိသိသာသာကို ေဆာင္လိမ့္မယ္.သူငယ္ခ်င္းရ..”
“ ဟား မင္းက ေသခ်ာလွခ်ည္လား..ငေအာင္ရ.”
“ေသခ်ာတာေပါ့.။ မင္း အဲဒီလို လုပ္လိုက္တဲ့အခါ သူ႔စိတ္ထဲက စိတ္လႈပ္ရွားမႈ တစ္ခုက သာမာန္ထက္ ျမင့္သြားေလ့ရွိတယ္.။ အဲဒီအခါ Output အျဖစ္ ခုနက ငါေျပာတဲ့ အမူအယာေတြ ထြက္လာတာပဲ..”
သူေျပာခဲ့ေသာ စကားမ်ား .။
ကၽြန္ေတာ္အရင္က ခံုေခါက္သည့္အက်င့္ရွိသည္.။ အေဆာင္မွာ ဂစ္တာစုတီးၾကၿပီဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ဂစ္တာ မတီးသည့္အလွည့္မ်ားတြင္ ကၽြန္ေတာ္က Drum beat အတုိင္း ခံုကို ေခါက္ေလ့ရွိသည္.။ ထိုအက်င့္ တစ္ခုရွိသည္.။
“ ခုံမေခါက္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း.။ ခံုေခါက္တာ၊ ဒူးႏွံ႔တာ.။ ပါးစပ္ကို တင္းတင္းမေစ့ပဲ ခပ္ဟဟ ေလးျဖစ္ေန တာမ်ိဳးက Will power ရဲ႕ ယိုေပါက္ေတြကြ..” တဲ့..။
          ေရႊအေၾကာင္း ဖေယာင္းသက္ေသ ဆိုေသာ္ျငား လူအေၾကာင္းသိရန္မူ ေပါင္းၾကည့္မွ သိလာရသည္.။ မိမိတို႔ သူငယ္ခ်င္းအုပ္စု အတြင္း ေပါင္းသင္းတာ ၾကာလာေသာအခါ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္ကို သိလာရသည္.။ မည္သူက မိုးထဲေလထဲတြင္ အနစ္နာခံလုပ္ေပးႏုိင္သူ.၊ မည္သူက အတၱႀကီးသူ စသည္ျဖင့္.။ ထိုသို႔ ပင္ ရင္းႏွီးလာရင္း တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္သိလာၾကသလို သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ပို၍ ရင္းႏွီး လာခဲ့သည္.။ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္က ေသြးမနီးသားမစပ္၊ သူက ေမာ္လၿမိဳင္သား၊ ကၽြန္ေတာ္က ေမၿမိဳ႕သား ။ သို႔ေပတည့္ ညီအစ္ကိုေတြလို ျဖစ္လာၾကသည္.။
          ၂၀၁၀ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ ျပင္ဦးလြင္ကုိ ဘာသာစကားသင္တန္းတက္ဖို႔ ေရာက္သည္.။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္မွာတည္းသည္.။ အေမကပင္ ခပ္တည္တည္ေန၍ စိတ္ရင္းေကာင္းေသာ ေအာင္ေအာင့္ကို သေဘာက်ေနေသးသည္.။ သို႔ရာတြင္ ကံဆိုးစြာျဖင့္ မိမိတို႔ အပတ္စဥ္မွ ရုရွားသို႔ လႊတ္ေသာ အသုတ္တြင္ သူတို႔ Chemistry ေမဂ်ာ မေခၚ.။ တစ္ေမဂ်ာလံုး က်န္ခဲ့ရသည္.။ ဒီမလာခင္သူက လိမ္လိမ္မာမာ ေနဖို႔ မွာလိုက္ေသးသည္.။
          “ ေအးေဆးပါကြာ.. ။ ငါ့အေၾကာင္းမင္းသိပါတယ္ ငေအာင္ရာ..၊ မင္းသာ ငါမျပန္လာခင္ မိန္းမ ယူဖို႔ စိတ္မကူးနဲ႔.။ မင္းမဂၤလာေဆာင္ ငါတက္ခ်င္ေသးတယ္..”
          ကိုယ့္လူရဲ႕ ဇ ကို သိသူပီပီ လွမ္းေနာက္ခဲ့ေသးသည္.။ သူက သူ႔ ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ိဳးေကြ႕မ်ားတြင္ မိန္းက ေလး မ်ားစြာတို႔၏ စိတ္၀င္စားမႈ ခံရသူကိုး.။
          ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ဒီေရာက္ေတာ့ သူႏွင့္ မေတြ႕ျဖစ္ေတာ့.။ အစပိုင္းကေတာ့ သူတို႔ ေအးေအးခ်မ္း ခ်မ္းျဖစ္ေနသည္ကိုၾကားရသည္.။ တာ၀န္မ်ားျဖင့္မအားမလပ္၍ တစ္ခါတစ္ရံမွ လာႏႈတ္ဆက္ရွာသည္.။ ၿပီး ခဲ့သည့္ႏွစ္က KIA ႏွင့္ တိုက္ပြဲမ်ားျဖစ္ေတာ့ သူ က်ည္သင့္၍ ေဆးရံုတက္ရသည္.။ ကံအားေလ်ာ္စြာ ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့.။ အေသးစားခြဲစိတ္မႈမွ် ျဖင့္ ၿပီးခဲ့သည္.။ ေနာက္ပိုင္း သတင္းေတြၾကားလာရသည္.။ မႏွစ္က ျဖစ္ခဲ့ သမွ် တိုက္ပြဲအားလံုးမွာ Fighter အက်ဆံုးတပ္ က သူတို႔တပ္ ျဖစ္ေနသည္.။ အရာရွိငယ္ေတြ၊စစ္သည္ အက် အဆံုး ေတြ ၾကားလာရသည္.။ သေကာင့္သားဘာမွ မျဖစ္ဖို႔ေတာ့ ဆုေတာင္းေနမိသည္.။ မိမိႏွင့္ တစ္ခြဲတည္း ဆင္းသူ ေတြ.က်သူက်၊ ျပတ္သူျပတ္၊ အသိေတြထဲက အသက္ေပးလွဴသြားသူေတြ ရွိလာေတာ့ ညီအစ္ကိုရင္းလို ျဖစ္ေသာ သူ႔ကို စိတ္ပူရသည္.။
          ေတြ႕ေတာ့လည္း ဒီေန႔မွပင္ ျပန္ေတြ႕သည္.။ သူတင္ထားေသာ ဓါတ္ပံုက ဆံပင္တစ္ထြာေလာက္၊ မုတ္ ဆိတ္ေမႊး၊ ပါးသိုင္းေမႊး ဗရဗ်စ္ႏွင့္ ပီဘိ ေတာစစ္သားႀကီး၊ အာဂစစ္သားႀကီး အသြင္.။ ေရွ႕တန္းဆိုသည့္ အရိပ္ လကၡဏာေတြျဖင့္.။ မိမိမွာ အားက်ရံုက်၍၊ မိမိကုိယ္ကိုယ္ပင္ ရွက္ရြံ႕သလိုလို.ျဖစ္မိသည္.။ “ ငါဘာလုပ္ေနတာ လဲ ” ဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးေနမိသည္.။ သူအစ္မ တပ္ကို ေရာက္ေနေၾကာင္းေျပာ၍ သူႏွင့္စကား ေျပာျဖစ္ မွ မိမိႏွင့္ ပထမႏွစ္က ေဘးခ်င္းကပ္လ်က္ ထိုင္ခဲ့သူ သူငယ္ခ်င္း တိုက္ပြဲက်သြားေၾကာင္းႏွင့္ သူရဘြဲ႕ခ်ီးျမွင့္ ခံရ  ေၾကာင္း၊ ရန္သူအလံုးအရင္း ခ်ီတက္လာသည္ကို ရင္ဆိုင္ ကုန္းမွ မဆုတ္တမ္းခံစစ္ျဖင့္ အေသခံ တုိက္သြားေၾကာင္းၾကားရေတာ့ ဂုဏ္ယူမိသလို စိတ္လည္း မေကာင္းမိ.။

          စကားေတြျပန္ေျပာရင္း မိမိ မ်က္ရည္က်မိသည္.။ မေသမေပ်ာက္ေကာင္း ျပန္ေတြ႕သည့္ သူငယ္ခ်င္း ကို ေတြ႕ရသည့္ ၀မ္းသာမ်က္ရည္၊ ေနာက္တစ္ခုက အသက္ေပးသြားေသာ သူငယ္ခ်င္း အတြက္ စိတ္မေကာင္းသည့္ မ်က္ရည္.။
          ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ..။ စစ္သားေပပဲ.။ တိုင္းျပည္တာ၀န္ ဆိုသည္က တာ၀န္၊ နယ္ပယ္၊ အတုိင္း အတာ ၊ အခ်ိန္ ကန္႔သတ္လို႔ရသည္မွ မဟုတ္ပဲ.။ ဟယ္ရီေပါ့တာ ကားႀကိဳက္သူ၊ ခင္ေဌးရီဟု ေနာက္ေခၚၾကသည့္ ကိုရီးယား မင္းသမီး Kim Tae Hee ကို ရူးသြပ္စြဲလမ္းသူ သူငယ္ခ်င္း…။ Dota ဂိမ္းကၽြမ္းက်င္သူ၊ ဂစ္တာ တီးေကာင္းသူ၊ ကၽြန္ေတာ္ေဆးလိပ္ေသာက္သည္ကို မႀကိဳက္သူ၊ ေသရြာျပန္ သူရဲေကာင္းမွတ္တမ္း၀င္မည့္ သူငယ္ခ်င္း.။

          သူ႔အေၾကာင္းေတြ ေတြးေနရင္း. ဂုဏ္ယူစြာပင္ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္း မိေတာ့သည္.။ 


(ေရွ႕တန္းမွ ပီဘိ စစ္သားႀကီးအသြင္ႏွင့္ ေနာက္တန္းျပန္ကာ တပ္သို႔အလည္လာေသာ အစ္မျဖစ္သူ ႏွင့္ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနေသာပံု ျဖစ္ပါသည္.။ မူရင္းဓါတ္ပံုရွင္မ်ားျဖစ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းေအာင္ျပည့္ၿဖိဳးၿငိမ္းႏွင့္ အစ္မျဖစ္သူ မစုျမတ္ၿငိမ္းကို ခြင့္ေတာင္းၿပီး ေဖာ္ျပပါသည္.)



Thursday, July 4, 2013

သရဲႏွစ္ေကာင္

 

      ၂၀၀၉ ၏ သၾကၤန္နားနီးေသာ စေနည တစ္ည ။
          ပူလိုက္သည္မွာ ဆိုဖြယ္ရာမရွိ. ။ ျပင္ဦးလြင္မို႔သာ ေတာ္ေသးေတာ့သည္.။ ငမိုးတို႔ ေအာင္စစ္သည္ ေဆာင္မွာ ငါးထပ္ေဆာင္သစ္ႀကီးျဖစ္ၿပီး ဖိုင္နယ္ရီးယားမ်ားက ၂ ေယာက္တစ္ခန္း ေနရသည္.။ ျပတင္းေပါက္ မ်ားဖြင့္ထား၍ ေလ၀င္ေနေသာ္လည္း ပူလြန္း၍ ေစာင္မကပ္ႏိုင္.။ ငမိုးႏွင့္ တစ္ခန္းတည္းေနသူက မန္း က ငမိုးေဘာ္ဒါ ရန္ႏုိင္ဦး.။ သေကာင့္သားကေတာ့ တရွဴးရွဴးႏွင့္ အိပ္ေနေလၿပီ.။ ငမိုးကေတာ့ မ်က္စိေၾကာင္ သလိုလို ျဖစ္ေန၍ အိပ္၍ မရ.။
          ခံတြင္းခ်ဥ္သလို ျဖစ္လာသည္ႏွင့္ လက္က Desk ခံုထဲကို အလိုလုိလက္ေရာက္သြားသည္.။ ေန႔ခင္းက ႏွပ္ထားေသာ “ အတို” ေလးမ်ားရွိလိုရွိျငား ဟိုဟုိသည္သည္ ေလွ်ာက္စမ္းၾကည့္လိုက္သည္.။
          “ ေတြ႕ၿပီကြ…”
 ၀မ္းသာအားရေအာ္လိုက္ေသာ ငမုိးအသံ နည္းနည္းက်ယ္သြားသည္.။
          “ အာ.. ငမိုး..မင္းကလည္းကြာ. ဘာေတြ႕တာတုန္း ..”
          တစ္ဖက္ကုတင္မွာ အိပ္ေနေသာ ရန္ႏုိင္ဦးက ရႈးရႈးရွဲရွဲျဖင့္ လန္႔ႏုိးလာသည္.။
          “ ဟီး.. ငါေယာင္ၿပီး အသံထြက္သြားလို႔..သားႀကီး. အစက ျပန္အိပ္.အစက ျပန္အိပ္..”
          “ မင္းကြာ.. မ်ားေနၿပီ.”
          သေကာင့္သားက အိပ္ယာက လူးလဲထကာ ဒန္ေရဘူးထဲက ေရကို ေမာ့ေသာက္ေနသည္.။
          “ ဘယ္ႏွနာရီရွိၿပီလဲ..ငမိုး..”
          “ ေဟ.. ၁၂ ခြဲေတာ့မယ္…”
          ငမိုး ဒင္းကိုၾကည့္ရင္း ဒင္းမ်က္ႏွာက အရိပ္အေယာင္တစ္မ်ိဳးကို ဖမ္းမိလိုက္သည္.။ ထင္သည့္အတိုင္း ပင္ ေပါက္ကရအေတြးက ဒင္းပါးစပ္က မဖံုးႏုိင္မဖိႏုိင္ ထြက္က်လာသည္.။
          “ မုိးႀကီး ဟေရာင္.. မင္းရယ္ ငါရယ္.. သရဲလိုက္ေျခာက္ရေအာင္.. ”
          “ ဟဲဟဲ.. လုပ္လိုက္ေလ ၾကာသလားလို႔..”
          ဒါမ်ိဳးဆို ႏွစ္ခါ မေခၚရေသာ ငမိုး၏ အၾကည့္က ဟ ေနေသာ သံေလာ္ကာ ဒုတိယအဆင့္ထဲမွာ ထည့္ ထားေသာ ပစၥည္းတစ္ခုေပၚ ေရာက္သြားသည္. ။
          သံေလာ္ကာထဲမွာထည့္ထားတာက သၾကၤန္တြင္း တပ္ဖို႔ ျပင္ဦးလြင္ေစ်းထဲက ၀ယ္ထားသည့္ သရဲပံု ရာဘာ မ်က္ႏွာဖံုးေပ်ာ့ေပ်ာ့ႀကီး..။
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
        အစြန္ဆံုးအခန္းျဖစ္သည့္. အခန္း(၆)က စၾကည့္ၾကသည္.။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက မ်က္ႏွာဖံုးကိုယ္စီႏွင့္ ေစာင္ၾကား ႀကီး ေတြၿခံဳလ်က္။ ဗယာေၾကာ္ဟု  အမည္ေျပာင္ေခၚသည့္ ငမိုးနယ္သား ေက်ာ္ဆန္းမ်ိဳး၊ႏွင့္ လူမွန္ႀကီးက အျပင္ ကိုလွမ္းၾကည့္သည္.။
          “ ေဟ့ေကာင္လူရႈပ္ေတြ.။ ငါတို႔ အခန္းက တစ္ေယာက္မွ ေဆးလိပ္မေသာက္ဘူး..”
          “ အြန္.. မင္းတို႔ကလည္း လူျမင္တာနဲ႔ ေဆးလိပ္ေတာင္းမယ္မ်ား မွတ္ေနလားမသိဘူး.။ ဒါနဲ႔ ငါတို႔ မွန္း ဘယ္လိုလုပ္သိ.တာတုန္း နယ္သားရ..”
          ဗယာေၾကာ္က ပါးစပ္ထဲကို လက္ညွိဳးထိုးျပသည္။ အံတိုေနၿပီ ဆိုသည့္သေဘာ..။
        မေျခာက္ရေသး၊ ေစ်းဦးမေပါက္ေသးသည့္ အေရာင္းထိုင္း အဲေလ.. အေျခာက္ထိုင္း သရဲ ႏွစ္ေကာင္ စိတ္ဓါတ္နည္းနည္းက်သြားသည္.။
       သို႔ေပတည့္ ဇြဲမေလွ်ာ့ပဲ အေဆာင္ေနာက္ျခမ္းဖက္ ဆက္သြားၾကသည္.။ အခန္းတိုင္းလိုလို အိပ္ေနၾက သည္.။ ေက်ာင္းဆင္းပြဲ ဓါးကိုင္ဗိုလ္ေလာင္း စာရင္းတြင္ ပါမည့္အေရး ႀကိဳးစားေနသည့္ မင္းမင္းတို႔ အခန္းက ၂ ေယာက္ကေတာ့ Table Lamp ေလးေတြနဲ႔ စာက်က္လို႔ေကာင္းတုန္း.။ ဒါမ်ိဳးကေတာ့ ငမိုးတို႔က နားလည္မႈရွိပါသည္.။ သူငယ္ခ်င္းစာက်က္ တာကို မေႏွာက္ယွက္ပါ.။ ဒီတစ္ခန္းမရေတာ့ ေနာက္တစ္ခန္းေပါ့.။
       ၾကည့္ပါဦး.။ ငမိုးတို႔ အပတ္စဥ္ႏွင့္ေပါင္းဆင္းသည့္. ကိုဥာဏ္ႀကီး .။ အိပ္ေနလိုက္တာ ပုဆိုးကလည္း လည္ပင္းစြပ္လို႔.။ ေအာက္က ေဘာင္းဘီပါလို႔သာ ေတာ္ေသးေတာ့သည္.။ ဒီလူႀကီးကေတာ့ ေျခာက္သည့္ သရဲ သာ စိတ္ဓါတ္က်သြားမည္.။ ႏုိးမည့္ပံုမေပၚ.။ ေနာက္တစ္ခန္း…။
         ငမိုးတို႔ ေနာက္တစ္ခန္းမေရာက္ခင္ ကံေကာင္းေထာက္မ စြာႏွင့္ ပစ္မွတ္အသစ္ေျပာင္းသြားသည္.။ အိမ္သာထဲမွ ေရဆြဲခ်သံၾကားရသည္.။ ေသခ်ာၿပီ.. ညႀကီးသန္းေခါင္ အိမ္သာထတက္သည့္ သူကေတာ့ ငမုိးတို႔ ပစ္မွတ္ ျဖစ္ေပေရာ့..။
          ရန္ႏုိင္ဦးကို လက္တို႔လိုက္ေတာ့ သေကာင့္သားက အေနအထားနားလည္သည္.။ ေဘးက ဂ်ီအီးလမ္း ေလးထဲ အရင္၀င္သြားသည္.။ ငမိုးကေနာက္က… ။
          ေျခသံႏွင့္အတူ. သီခ်င္းဆိုသည့္ အသံ၀ါႀကီးက အရင္ထြက္ေပၚလာသည္.။
“ ေမြးေမေက်းဇူး ဆပ္ဖူးခ်င္တယ္.. အေမ.. .. ေမြးေမေက်းဇူး . ဆပ္ဖူးခ်င္တယ္ အေမ.. ”
          ဟား.. ေနေအာင္…။ ငမိုး၀မ္းသာသြားသည္.။ ေနေအာင္က တပ္ခြဲမွာ အေတာ္စလို႔ ေကာင္းသည့္ လူစားမ်ိဳး.။ လူက လူမွန္. ။ ေရတာရွည္သား ။ အသားညွိဳညွိဳ ပုပုျပတ္ျပတ္ႏွင့္ စရင္လည္း အေတာ္ စိတ္တို တတ္သည္.။ ငမိုးတို႔ ကလည္း အဲဒီလိုလူမွ စခ်င္တာ..။
          “ ေဟ့ေရာင္ေလး..ဟား.. ဟား..ဟား..”
          “ အား..အီး.. ဟာ.. ဟေရာင္.. ”
          ေနေအာင္ႀကီး လန္႔သြားရွာသည္ထင့္ .။ ဒူးမ်ားပင္ေပ်ာ့ေခြ သြားသည္.။
          “ ဟာ.. မ်ားပီ. ေသခ်င္းဆိုးေတြ.။ ေတြ႕မယ္.. ထိုးမွာ…”
          ေနေအာင္က ေနာက္ကလိုက္.။ငမိုးတို႔က ေရွ႕ကေျပး..။ ထိုသို႔ အေဆာင္ေပၚမွာ အံုးအံုးက်က္ က်က္ ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္.. ပထမထပ္မွာ ပ-ႏွစ္ ကင္းသမား၏ .. ရပ္-ဘယ္သူလဲ ဆိုသည့္ ကင္း Challenge သံကို သတိမထားလိုက္မိပါေခ်.။
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
          ငမိုးတို႔ကလည္း အခန္းထဲထိေျပးသည္.။ ေနေအာင္ႀကီးကလည္း အခန္းထဲထိ လိုက္ ထုိးသည္.။ ထိုသို႔ တစ္ရုန္းရုန္းျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္. ေရွ႕ျခမ္းေနာက္ျခမ္းရွိ ဖိုင္နယ္ရီးယားမ်ားကလည္း အကုန္ႏုိးလာကာ အခန္းထဲမွာ ၿပံဳ လာၾကသည္.။ ရယ္သူက ရယ္.။ ၀င္လံုးသူက ၀င္လံုးႏွင့္ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကခိုက္…။
          “ ဗိုလ္ႀကီးမ်ိဳးေမာ္လာၿပီ.. ဗိုလ္ႀကီးမ်ိဳးေမာ္ လာၿပီ..”
          ဖိုင္နယ္ရီးယား တစ္ေယာက္ တပ္လွန္႔လိုက္သည္ ႏွင့္ အားလံုးၿငိမ္က်သြားသည္.။ တပ္ခြဲမွဴး အရာရွိ၏ ရႈးဖိနပ္ ခြာသံက ေရွ႕ျခမ္းကို ေရာက္ေနၿပီ.။ ခုခ်ိန္က်မွ ဖိုင္နယ္ရီးယားမ်ားက မိမိအခန္းကို ျပန္ေျပးဖို႔လည္း မျဖစ္ ႏုိင္ေတာ့ ေခ်.။ ေလာေလာဆယ္ အခန္းထဲမွာ အေယာက္ ၂၀ ထက္ ေလ်ာ့မည္ မထင္.။
          တပ္ခြဲမွဴး အရာရွိ ဗိုလ္ႀကီးမ်ိဳးေမာ္က ငမိုးတို႔ အခန္းထဲ တန္းတန္းမတ္မတ္ပင္၀င္လာသည္.။
          “ ေရွ႕ၾကည့္”
          အင္တိတ္ကိုင္အပြိဳင့္မန္႔ဗိုလ္ေလာင္းက အမိန္႔ေပးသည္.။ အရာရွိက လက္ျပလိုက္ၿပီး…
          “ ခုနက ညံေနတာ ဒီအခန္းလားကြ.. ”
          ဖိုင္နယ္ရီးယားမ်ား အားလံုးက သံၿပိဳင္ျဖင့္ ..
          “ ဟုတ္ပါတယ္..” ဆိုၿပီးမွ.. တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ…
          “ မဟုတ္ပါဘူး.”
          “ ေဟ ဘယ္လို လဲကြ. မင္းတို႔က ဟုတ္ပါတယ္ေတြေရာ မဟုတ္ပါဘူးေတြေရာ..၊ ဟေရာင္ မိုးသက္ မင္းေျပာစမ္းကြာ..”
          ျပႆနာ အရပ္ရပ္တို႔၏ ျမစ္ဖ်ားခံရာကို ႀကိဳတင္သိႏွင့္ၿပီးသည့္ အလား “ ဒါမ်ိဳးေတြငါရိုးေနၿပီ ငမိုး” ဆိုသည့္ အၾကည့္မ်ိဳးျဖင့္ ဗိုလ္ႀကီးမ်ိဳးေမာ္က ေမးသည္.။
          ထိုအခ်ိန္မွာ ငမိုးတို႔က လ်င္သည္.။ ေစာင္ၾကားႏွင့္မ်က္ႏွာဖံုးကို သူမလာခင္ကတည္းက ေလာ္ကာထဲ လံုးထည့္ထားလိုက္ၿပီးျဖစ္ရာ စစ္ဆြယ္တာေလးႏွင့္ အိပ္ရာ၀င္ ၀တ္စံုျဖင့္..
          “ ဟုတ္ကဲ့ ဗိုလ္ႀကီး ရန္ႏုိင္ဦး ဗိုက္နာတယ္ဆိုလို႔ ဖိုင္နယ္ရီးယားေတြ လာၾကည့္ေနတာခင္ဗ်.”
          “ ေဟ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲကြ.. ေဟ့ေကာင္ ရန္ႏုိင္ဦး ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ..”
           သေကာင့္သားကလည္း သံုးမႊာပူးကို ဗိုက္မခြဲပဲ ေမြးထားသည့္ မိခင္လို မခ်ိမဆန္႔မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ ျပန္ၾကည့္သည္.။ အရာရွိက သူ႔ကို ဆက္မေမးေတာ့ပဲ. က်န္သည့္ ဖိုင္နယ္ရီးယားမ်ားဖက္သို႔လွည့္၍…
          “ ဒီေကာင္ ဘာျဖစ္တာလဲ..သိလား..”
          “ မသိဘူးဗိုလ္ႀကီး ညေနက ပီတီခ်ိန္တုန္းက ဒီေကာင္ နာရီပတ္ထားလို႔ ဗိုလ္ႀကီး ဂၽြမ္းထိုးခိုင္းၿပီးက တည္းက အဲ့လိုျဖစ္တာထင္တယ္..”
          ငမိုးက ရုပ္တည္ႀကီးျဖင့္ ၀င္ေျဖသည္.။ ဗိုလ္ႀကီးမ်ိဳးေမာ္က မ်က္ႏွာတည္သြားသည္.။ တကယ္မ်ားလား ဆိုသည့္ အသိျဖင့္ တပည့္အေပၚ စိုးရိမ္စိတ္၀င္သြားသည့္ မ်က္ႏွာေပၚလာသည္.။  ဆက္မေမးပဲ အခန္းထဲကို ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနသည္.။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ စာအုပ္စင္ေပၚက ေဆးကဒ္ကေလးကို သြားေတြ႕သည္.။ ေကာက္ကိုင္ ၾကည့္ၿပီး …
          “ ဒါက ဘာေဆးကဒ္လဲ.”
          “ သူဗိုက္နာရင္ ေသာက္တဲ့ေဆးပါဗိုလ္ႀကီး.။ တရုတ္ေဆးထင္တယ္.။ တရုတ္စာေတြပါတယ္.”
          အရာရွိက မသကၤာသာမ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ေဆးျပားခပ္ႀကီးႀကီး ျဖစ္ေနေသာ အဆိုပါေဆးကဒ္ကို နမ္းၾကည့္ၿပီးေသာအခါတြင္…
          “ ေဟ့ေကာင္ ငမိုး..ဒါက ကေလးစားတဲ့ ႏုိ႔ျပားကဒ္ႀကီးကြ..”
          “ အာ.. ဟုတ္ဘူးဗိုလ္ႀကီး..မွားသြားလို႔.. အဲ့ေဆးကဒ္က ကုန္ၿပီထင္တယ္…”
          “ ေအး ေနာက္တစ္ခါ ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္ ေဆးေတြမေသာက္နဲ႔.. ေဆးခန္းလိုက္.. လိုအပ္ရင္ ေဆးရံုတက္..ၾကားလား…”
          အရာရွိက ေျပာေျပာဆိုဆို ဟိုလွန္သည္လွန္ရွာေနျပန္သည္.။ ငမိုးစိတ္ထဲက မေတြ႕ပါေစနဲ႔ မေတြ႕ပါေစနဲ႔ ဟု အတန္တန္ ဆုေတာင္းေနသည့္ၾကားမွ…
          “ ဂလြမ္း.” (သံေလာ္ကာဖြင့္သံ)
          “ ဟာ..ဒါေတြက ဘာေတြတုန္း..”
          သြားၿပီ.. မ်က္ႏွာဖံုးႏွင့္ ေစာင္ၾကားေတြေတြ႕ကုန္ၿပီ.။
          “ ဟင္းဟင္း ငါထင္တယ္.. မိုးသက္တို႔ ရန္ႏုိင္ဦးတို႔ အခန္းမွာ ျဖစ္တယ္ဆိုကတည္းက ဒီကိစၥက ဒီလို ပဲ ဆိုတာ ငါသိတယ္..ကဲ..အခန္းထဲကေကာင္ေတြ တန္းစီစမ္း..”
          တန္းစီၿပီးေတာ့ အရာရွိက ဆက္ေျပာသည္.။
          “ ေအး သၾကၤန္နားနီးေတာ့ ႀကိဳေျပာမယ္.။ ငါ့တပ္ခြဲက အက အဖြဲ႕ ဆုရေအာင္လုပ္ၾကားလား.။ ၿပီးေတာ့ သၾကၤန္ဆိုၿပီး ေရာင္ေတာ္ျပန္လႊတ္ၿပီး ဟိုဟိုသည္သည္ သြားမယ္မႀကံနဲ႔..။ အထူးသျဖင့္ ျပင္ဦးလြင္သားေတြ.။ ၾကားလား မိုးသက္. မင္းက အဓိက. ၿပီးေတာ့ ေနာက္..ဒီလို ေပါက္ကရေလးဆယ္ ျပႆနာေတြမၾကားခ်င္ဘူး.. ငါန႔ဲက အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး. တပ္ရင္းမွဴးသာဆိုရင္ မင္းတို႔ အေရးယူခံရမယ္. ”
          “ ဟုတ္”
          “ ေနာက္ၿပီးေတာ့ မင္းတို႔ First Year ေလးေတြကိုလည္း ေခၚေခၚ မစၾကပါနဲ႔. ။ ေရာက္ခါစက နင္ဂ်ာ လုပ္ခိုင္းတာ ဘယ္ေကာင္ေတြလဲကြ ေဟ..။ မုိးသက္ မင္းပဲ မဟုတ္လား..”
          “ ဗ်ာ ဗိုလ္ႀကီး.. အာ့ ဟိန္းစစ္ႏုိင္တို႔ပါ.။ ကၽြန္ေတာ္ မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်..”
          သူကလည္း တစ္ဆိတ္ရွိ ဒီငမိုးပဲ လာလာရန္ရွာေနသည္.။
          “ ေအး ဟုတ္ၿပီ… က်န္တဲ ့ ဖိုင္နယ္ရီးယားေတြ မနက္ျဖန္ မနက္(၈) နာရီ တန္းစီမယ္.။ ၃ နာရီ အထိ Outpass ရမယ္.။ သရဲေျခာက္တဲ့ ႏွစ္ေကာင္.။ မင္းတို႔ ႏွစ္ေယာက္ Outpass မထြက္နဲ႔.။ မင္းတို႔အင္တိတ္ ဘုရားတရားလုပ္တဲ့ေကာင္ေတြဆီက ပုတီး တစ္ေယာက္တစ္ကံုးယူလာခဲ့. ငါနဲ႔ ပုတီး စိတ္ရမယ္. ..ၾကားလား”
          “ ဟုတ္”
          “ ကုတင္ေပၚက ဗိုက္နာခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့ေကာင္.. မင္းေရာပါတယ္…ၾကားလား ..”
          “ ဟုတ္.”
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
          ေနာက္ရက္မနက္ေစာေစာတြင္ အေနာ္ရထာစုေပါင္းတန္းကြင္းအတြင္း Outpass Dress ေရႊၾကယ္သီး ေျပာင္ေျပာင္ ၊ ရွဴးဖိနပ္လက္လက္ မ်ားၾကားတြင္ ပုတီး တစ္ေယာက္တစ္ကုံးကိုင္ကာ တန္းစီ ေနေသာ ငမိုးႏွင့္ ရန္ႏုိင္ဦးတို႔ကို စိတ္မသက္သာဖြယ္ရာ ေတြ႕ရွိရပါေလသည္.။
 (ေျခလ်င္တပ္စုမွဴးသင္တန္းတြင္ ေရးသားခဲ့ေသာ ႏွင္းခခ်ယ္ရီ လြမ္းပန္းခ်ီ လံုးခ်င္း၀တၳဳရွည္မွ)
                                                                                                    မိုးသက္ဦးလြင္
         
         



Monday, July 1, 2013

ဒီည (၂)


သက္ျပင္းနဲ႔ သက္မ
ခ်တာခ်င္းမတူ.
ဘ၀လာျခင္းလည္းမတူသူမို႔…
အပူဂယက္ေတြနဲ႔..
အဆူသက္သက္ ျဖစ္ေနတဲ့ည…

အရူးမီး၀ိုင္း..
ညည္းတိုင္းလည္းမေပ်ာ္
ေပ်ာ္ရာကလည္း မေတာ္ခဲ့…
ေမွ်ာ္သာေမွ်ာ္ေပၚမလာသူကို
(အရူးတစ္ေယာက္သာသာနဲ႔)
အခါခါေခၚခဲ့ရတဲ့ည…။

ၿငိမ္ေနတဲ့ သ႑ာန္
ပံုမွန္တဲ့ စည္းခ်က္.
ရိုက္ခတ္တဲ့ ႏွလံုးသား.
သူ႔စကားေတြနဲ႔ပဲ လာႏိႈး..
သူ႔စကားေတြေၾကာင့္ပဲ.. ဘ၀ ဆိုးခဲ့တဲ့ည..

ေတာ္ပါေတာ့မိုး..
ထပ္ရြာရင္ ဒီထက္ဆိုးမယ္လို႔…
တိုးလွ်ိဳးလို႔ေတာင္းပန္..
ကိုယ့္ရင္ဘတ္မွာ ေျဗာင္းဆန္ခဲ့တဲ့ည.။

ကိုယ္စိတ္ကိုခ်ိဳး…
(ေ၀ဒနာထပ္မတိုးဖို႔..)
(အၾကင္နာရစ္မပ်ိဳးဖို႔..)
(ေ၀ဒနာသိပ္ဆိုးလို႔…)
မိုးမ်ားပဲသည္းထန္
သူဆိုတဲ့ ေရႊဘံုစံေၾကာင့္…
ဒဏ္ရာေတြႀကီးစိုး..
(ကိုယ့္ရင္ကိုယ္ရိႈ႕ဖို႔)
ကိုယ္တုိင္မီးပ်ိဳးခဲ့တဲ့ည..။

ၿပိဳမွာလားမိုး..
အညွိဳးကုေဋကုဋာ…
မုိးေတြရြာေနခဲ့ေပမယ့္…
အခါခါ ေယာင္ယမ္း..
စြဲလမ္းရင္း ေသြးပ်က္ခဲ့တဲ့ည…။



Thursday, June 27, 2013

လက္ကမ္းႀကိဳရင္း မိတ္ဆက္ပါရေစ...

          ေရာက္တတ္ရာရာ ဆိုတဲ့ Label ေအာက္က ပို႔စ္ေတြကို မေရးခဲ့တာၾကာခဲ့ပါၿပီ.။ ၀တၳဳ နဲ႔၊ ကဗ်ာ ေလာက္ပဲေရးျဖစ္ၿပီးက်န္တဲ့ အက္ေဆးနဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြလည္း မေရးျဖစ္တာ သိပ္ၾကာေနၿပီ.။ ဟိုဟိုသည္သည္ မသြားျဖစ္တာလဲ ၾကာလို႔ပါ.။ ေနာက္ထပ္ ဘယ္လိုျငင္းျငင္း ဘယ္သူမွ မယံုမယ့္အတူတူ ဖဘ မွာ အခ်ိန္ကုန္ ေနတာလဲ ပါတယ္လို႔ ပြင့္လင္းစြာ ၀န္ခံပါရေစ.။(၀န္မခံလည္း သိၿပီးသားမဟုတ္လား ^_^) ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ပံုမွန္အတိုင္းဆက္ေရးသြားဖို႔ရွိပါတယ္.။ ဘယ္သူမွ လာမဖတ္ၾကလည္း ကိုယ့္ေမာင္ႏွမေတြပဲ ဖတ္ၾကေပါ့ေနာ့။
          ကဲ. ဒီလိုႀကီး ပလႅင္ခံလိုက္ေတာ့ ေရာက္တတ္ရာရာပို႔စ္တစ္ပုဒ္ ေရးမယ္ထင္သြားမလားမသိဘူး.။ အမွန္က ေရာက္တတ္ရာရာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး.။ ငမိုးတို႔ရဲ႕ “ က်ဳပ္တို႔အသိုင္းအ၀ိုင္း” ေလးထဲကို မရဲတစ္ရဲ ေျခလွမ္း မ်ားနဲ႔ ၀င္လာတဲ့ ငမိုးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းဆိုလည္း ဟုတ္၊ ညီမ ဆိုလည္းဟုတ္တဲ့ “ျမရိပ္ဇင္(ေဆး-၂) ” ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ဂါ ဆရာ၀န္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါရေစ.။ သူ႔ရဲ႕ Blog လိပ္စာကေတာ့ http://myayeikzin.blogspot.comျဖစ္ပါတယ္.။ သူကေတာ့ Facebook မွာ Fan Page တစ္ခုေရးေနတာ ေတာ့ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုရွိေပမယ့္ ငမိုးတုိ႔ ဘေလာ့ဂါေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်စ္ၾကပံု၊ (အင္း သိပ္ခ်စ္ၾကတာ. ^_^) ၊ သံေယာဇဥ္ရွိၾကပံုေတြကို သေဘာက် ေလးစားလို႔၊ ဘေလာ့ဂါ အသိုင္းအ၀ိုင္း ထဲကို တိုး၀င္လာသူေပါ့.။ (အမွန္က ငမိုးေျမွာက္ေပးတာလဲပါတာေပါ့ေလ..) ။
          အမွန္က ကြကိုလည္း ေလေနတာၾကာေပါ့.။ ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့ လူလည္း ကြကို အနားေပးထားတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ငမိုးရဲ႕ Activities ေတြက ဘာမွေတာ့သိပ္မရွိလွပါဘူး.။ ေလာေလာဆယ္ ဖတ္ေနတဲ့ စာအုပ္က ေက်ာ္၀င္းရဲ႕- စိန္ေခၚၾကသူမ်ားစာအုပ္၊ Facebook မွာေတာ့ ကိုမ်ိဳးဆက္ စာေတြနဲ႔ သူေျပာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို အက်ယ္ဖတ္ေနတယ္.။ ေန႔တိုင္းနီးပါး ေဘာလံုးကန္ေနတယ္.။ ေဆးလိပ္ျဖတ္ ခါနီးမွ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးလက္ေဆာင္ေပးသြားတဲ့ ျပည္တြင္းျဖစ္ေဆးလိပ္ကေလးေတြ မနည္းမမ်ားေလး သံုးေဆာင္ေန တယ္.။ အခ်စ္ဆံုး ဂါဒီယန္က ျပည္ေတာ္ျပန္သြားၿပီ.။ ငမိုးတို႔လည္း ျပန္ဖို႔ နီးလာၿပီ.။ ခါတိုင္းထက္ ပို႔စ္က်ဲဖို႔ ပိုနီးလာတာေပါ့.။ ကံၾကမၼာဆိုတာကလည္းရွိေသးေတာ့ မိုးသက္ဦးလြင္ ဘေလာ့ေလး ပိုင္ရွင္မဲ့ခ်င္လည္းမဲ့သြား မေပါ့ေလ.။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္၊ ဘယ္အေျခအေနေရာက္ေရာက္. တစ္ခ်ိန္က က်င္လည္ ေပ်ာ္ျမဴးခဲ့ဖူးတဲ့.ေနရာေလးက ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးကို သတိရေနမယ္ဆိုတာ ေျပာဖို႔ မလိုလွဘူးထင္ တယ္.။ ခင္ရာေဆြမ်ိဳးေတြဆိုေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ ့အစိတ္အပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ ေမာင္ႏွမ ေတြ အၿမဲပါေနတယ္ဆိုတာ အားလံုးသိၾကမွာပါ.။ တစ္ေန႔ေန႔ေပါ့. ။ ကၽြန္ေတာ္ အားလံုးနဲ႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ဆံုခ်င္တယ္.။ မပိုင္တဲ့ မနက္ျဖန္ေတြအေၾကာင္းကို ဥေပကၡာျပဳရင္းေပါ့ေလ.။




Sunday, June 23, 2013

ဆုေတာင္း


ေျမျပင္ဂယက္၊ အိုးထိန္းစက္သို႔
သြက္သြက္ခါရမ္း၊ မ်က္ရည္ခမ္းမည့္
အလြမ္းညတို႔လြန္ပါေစ...။

ရင္မွပံုရိပ္၊ ေျခာက္လွန္႔ထိတ္၍
တို႔ဆိတ္က်ီစား၊ ထင္မွတ္မွားသည့္
ေျခာက္ျခားညတို႔လြန္ပါေစ...။

ပူေဆြးလိႈက္ဖို၊ ယိုင္လဲၿပိဳ၍
အငုိသက္သက္၊ အရိႈက္ခက္သည့္
အိပ္ပ်က္ညတို႔လြန္ပါေစ...။



Saturday, June 22, 2013

သူက ကၽြန္ေတာ့္သူရဲေကာင္း


ႏွစ္သစ္ကိုကူး..
အတာက်ဴးခ်ိန္မွာသူ႔ကိုေမြးတယ္...
ၾသရသဆုိတဲ့သူ...
အိမ္မွာ အပူေတြ မလိုခ်င္ခဲ့သူေပါ့...။

မိဘကခ်ိဳ႕တဲ့ေပမယ့္
ပညာဥာဏ္မခ်ိဳ႕တဲ့ခဲ့သူ...
ေလာကကို မဲ့ၿပံဳးၿပံဳးလို႔...
အခ်ိန္ကို သံုးတတ္သူ...
ႏွလံုးမွာစြဲ...
ခိုင္ၾကည္စြာၿမဲေနတာက...
မယိုင္လဲတဲ့ ယုံၾကည္မႈေတြနဲ႔သူ...။

ညစ္ေထးတဲ့ေလာက...
ျခစားမႈေတြဗလဗြထဲက...
ကိုယ့္စိတ္ကိုရွင္း..
ကိုယ့္ဘ၀ကို အသက္သြင္းလို႔...
(မရိုးသားမႈဆိုတာေတြနဲ႔)
ခပ္ကင္းကင္းေနခဲ့သူ...။

အင္ဂ်င္နီယာပညာ..
တက္ေရာက္ဖို႔ အခြင့္သာေပမယ့္
ဟာသြားတဲ့ မိသားစု
နာသြားတဲ့ ေနစားမႈေတြအတြက္..
အျပဳသေဘာသက္သက္..
သူ႔အနာဂါတ္ေတြကိုရင္း..
ဆူးေတြခင္းတဲ့လမ္းကိုပဲေရြးခဲ့တဲ့သူ...။

အခြင့္အေရးတဲ့...
မယူလည္း ေပးသူေတြ..
ေျပးယူစရာမလိုေအာင္..
အလွ်ိဳလွ်ိဳအ၀၀
ေဖးမခဲ့ေပမယ့္...
သူ႔ရင္က သိကၡာ...
အသျပာတစ္ျပားနဲ႔မွ မလဲခဲ့သူ...။

သူ႔ကိုကုိယ္နင္း...
အခ်င္းခ်င္းသစၥာေဖာက္...
ဒီလိုမွခရီးေရာက္တဲ့ေခတ္...
အသစ္အသစ္ေတြနဲ႔...
အျဖစ္အျဖစ္ေတြ စံုခဲ့လည္း...
လူႏံုလို႔ပဲ ႏွိမ့္ခ်..
လူအလို႔ပဲ တိုက္ခိုက္..
မိုက္မိုက္မဲမဲ ရိုးသားခဲ့သူ...။

အိမ္ေထာင္သက္ေမြး..
အရြယ္ေလးရခ်ိန္...
မိဘတို႔၀န္တာ..
အစဥ္သာအေလးေပးခဲ့သူ...
Diary ေန႔တိုင္းေရး..
သူေျပာတဲ့အေျပာကေလးက..
(အံမယ္)
သိပၸံေမာင္၀ အားက်လို႔တဲ့..။


အရယ္အၿပံဳးကေလးေသာလို႔
သူခဏခဏေျပာတဲ့ Favoriteက
သူသိပ္သိပ္မက္တဲ့
အဘြားအိမ္ကထမင္း..
ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းနဲ႔...
(သူပိုင္ဆိုင္တဲ့)
မိေက်ာင္းစက္ဘီးကေလးတစ္စင္း တဲ့...။

အရစၥတိုတယ္ နဲ႔ပေလတိုအစ..
ရာဆာအာရာဖက္နဲ႔. မာရလင္းမြန္ရိုးအဆံုး.
သူ႔မ်က္ႏွာသဲ့သဲ့ၿပံဳးလို႔..
သူ႔ရံုးက ယူယူလာတဲ့
Newsweek မဂၢဇင္းထဲက
အဂၤလိပ္အသံအေနအထားအက်နဲ႔...
ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖတ္ဖတ္ျပခဲ့တာ ခုထိမွတ္မိေနတုန္း..။


သတင္းစာတစ္ေစာင္နဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္အိုးကို သူ႔ကမာၻလို႔မွတ္ထားႏုိင္သူ...
သူ႔မိသားစုနဲ႔ သူ႔မိခင္ကို သူ႔ဘ၀ႀကီးလို႔ ထင္ထားႏုိင္သူ..
သူ႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ရွိခဲ့တဲ့ ရူပေဗဒဌာနကို သူ႔ ေလာကႀကီးလို႔ ယူဆထားတတ္သူ...
ကိုယ့္ထက္ျမင့္သူေတြအမ်ားႀကီးျမင္ေနေပမယ့္.. သူ႔ထက္နိမ့္သူေတြကိုပဲ ရွာေဖြၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္တတ္သူ...။

သူ႔မွာ မက္ေလာက္စရာ ရာထူးဂုဏ္သိမ္ေတြမရွိဘူး..
ဒါေပမယ့္သူ႔မွာရွိတဲ့ ရိုးသားမႈဂုဏ္ရည္ကို သူဂုဏ္ယူတယ္...
သူ႔မွာ ေမာ္ၾကြားစရာ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀မႈေတြမရွိဘူး..
ဒါေပမယ့္ သူ႔မွာရွိတဲ့ျဖဴစင္မႈအတိၿပီးတဲ့ မိသားစုဘ၀ကို သူေရာင့္ရဲ တယ္...။
သူ႔မွာ လူတုိင္းကေငးေလာက္တဲ့ ရုပ္ရည္ရူပကာမ်ိဳးမရွိဘူး..
ဒါေပမယ့္ သူ႔မွာရွိတဲ့ (ဘယ္ေသာအခါမွ) ဖံုးကြယ္မရတဲ့ ေျဖာင့္မတ္မႈေတြအတြက္ သူေက်နပ္တယ္..။

အလို...
သူ....
သူကကၽြန္ေတာ့္ သူရဲေကာင္း...။



Friday, June 21, 2013

မနက္ေစာေစာ...

    
            ခပ္ေ၀းေ၀းဆီက ေရာင္နီလည္းပ်ိဳ႕လာေလၿပီ..။ မိုးလင္းသည္ထိ ေနေလ့ရွိေသာ သူ႔အက်င့္အတိုင္း  ေကာ္ဖီ ခါးခါးတစ္ခြက္ကို ေသာက္ေနက် ပံုစံအတိုင္းပင္ ေဖ်ာ္လိုက္သည္.။ ေကာ္ဖီခြက္ကိုတစ္ဖက္ ကုလားထိုင္ကို တစ္ဖက္ ကိုင္က လသာေဆာင္သို႔ထြက္သည္.။ ေနမင္း၏ ေရွ႕ေတာ္ေျပး သံေတာ္ဆင့္ မ်ားျဖစ္ေသာ နီေစြးေစြးေရာင္နီတို႔ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္သည္.။ လက္ထဲက ေကာ္ဖီကိုတစ္က်ိဳက္ငံုလိုက္သည္.။ သူ႔ပံုစံက တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဟန္ရွိသည္.။ ဟုတ္သည္.။ ဒီလို အခ်ိန္မ်ိဳးဆိုလွ်င္ ..သူ႔ရဲ႕ “သူမ” ကို သူေမွ်ာ္ေလ့ရွိသည္.။ အေရာင္အ၀ါမ်ား ႏွင့္ ေန႔တစ္ေန႔၏ ရွင္သန္ထေျမာက္ျခင္းဆံုးခ်ိန္အထိ ေလာကႀကီး၏ အိပ္ယာထခ်ိန္ (သို႔) သူ၏ အိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္မ်ားတြင္ သူ “ သူမ ” ကိုေမွ်ာ္ေလ့ရွိသည္.။ သူေမွ်ာ္သည့္ေန႔တိုင္း သူမ ေပၚမလာတတ္ပါေခ်.။ ကံအေကာင္းဆံုးဟု သူထင္မိေသာ ရွားပါးေန႔ရက္မ်ားတြင္မူ သူ၏ “ သူမ” က ေလ၏ လ်င္ျမန္ျခင္း မ်ိဳးျဖစ္ေရာက္လာတတ္ၿပီး ရုတ္ခ်ည္းပင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြား တတ္ေလသည္.။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ အခ်ိန္ အတိုင္းအတာတစ္ခုထိ သူ႔အတြက္ ရွိေနတတ္သည္.။ သူေျပာလိုေသာ ရင္ထဲမွ စကားတို႔ကို ခြန္းတံု႔မဆိုသာ..။ ၀တ္ေက်တမ္းေက် အဆင့္ထက္ အနည္းငယ္မွ်သာ ပိုလြန္ေသာ တစ္စံုတစ္ရာကို သူ႔အတြက္ ခ်န္သြားစၿမဲျဖစ္၏.။
            ယခုလည္း သူေစာင့္ေနသည္.။ သူ၏ “ သူမ” ကေတာ့ ေပၚမလာေသး. ။ မေ၀းလွေသာ အတိတ္ရဲ႕အရိပ္ေတြက သူ႔ေဘးမွာ ၀ိုင္းရံလ်က္.သူ႔ကို ေနာက္ေျပာင္က်ီစားသကဲ့သို႔ ရွိေလသည္.။ သူမကို စတင္ေတြ႕ရွိခဲ့သည့္ေန႔ရက္မ်ားကို သူျပန္လည္ေရတြက္ၾကည့္ေနသည္.။ ထိုအခ်ိန္တုန္းက သူ႔စိတ္ေတြက ေရေသအိုင္ရဲ႕ အနားသတ္ေတြလို လႈပ္သည္မ က်၊ ၿငိမ္သည္ မကသည့္ရာသီဥတုမ်ိဳး.။ သူသက္ျပင္းကိုျဖည္းညွင္းစြာခ်လိုက္သည္.။ မပြင္တစ္ပြင့္ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားမွာ သူမနာမည္ကို ဖြဖြရြတ္သည္.။ ေကာ္ဖီကိုေနာက္ထပ္တစ္က်ိဳက္ငံုမိခ်ိန္တြင္..ေခါင္းထဲက အတိတ္ပံုရိပ္ေတြက အစီအရီ ထြက္ေပၚလာျပန္သည္.။
            သူမကိုစတင္ေတြ႕ရွိစဥ္က သူမဆီမွ ေႏြးေထြးမႈတစ္စံုတစ္ရာကို ရရွိဖူးသည္.။ သူ႔ဘ၀မွာ မႀကံဳစဖူး ထူးျခားလွ ေသာေႏြးေထြးမႈမ်ိဳး.။ လူ႔ဘံုခန္း၀ါမွာ ေနာက္ထပ္ရွိဦးမည္ဟု သူမယံုၾကည္ေသာေႏြးေထြးမႈမ်ိဳး။ ထိုေႏြးေထြးမႈကိုသူ ငတ္ မြတ္ခဲ့သည္.။ တပ္မက္ခဲ့သည္.။ ျမတ္ႏုိးခဲ့သည္.။ ထာ၀စဥ္ ပိုင္ဆိုင္လိုခဲ့သည္.။ ဒါေပမယ့္ သူမကမလိုက္ေလ်ာခဲ့..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာကို သူသိသည္.။ သုိ႔ရာတြင္... သူ႔ႏွလံုးသားႏွင့္ သူ႔အသိစိတ္ေတြက စြမ္းအားျခင္းမညီမွ်ခဲ့.။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူအရူးတစ္ေယာက္ပမာျဖစ္ခဲ့သည္.။ သို႔ရာတြင္ သူ႔ကိုယ္သူလိမ္ညာရင္းပင္ ဆက္လက္ရပ္တည္ေနခဲ့ သည္.။ ထို႔ေနာက္ပိုင္းသူ႔မွာ အက်င့္တစ္ခုရလာသည္.။ ထုိအက်င့္က ယခုကဲ့သို႔ မနက္ခင္းတိုင္း သူမကိုေစာင့္ေမွ်ာ္ရျခင္း ပင္ျဖစ္သည္.။
            သူေတြးေနရင္းပင္ သူမကအလင္း၏လွ်င္ျမန္ျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ေပၚလာသည္.။ သံုးေနက်အသံုးအႏႈန္းျဖင့္ပင္ ခရီးဦးႀကိဳ ျခင္းကိုျပဳသည္.။ အသက္မပါေသာ အလင္းတစ္စံုျဖင့္ သူမက ၿပံဳးသည္.။ ရုတ္ခ်ည္းပဲ သူမက ထြက္ခြာဟန္ျပဳသည္.။ သူမ ကိုသူ တားဆီးရန္ႀကိဳးစားသည္.။ သူမက ႏႈတ္ဆက္စကားကိုဆို၍ စကားတံု႔ျပန္ပင္မေစာင့္ပဲ. လားရာအရပ္သုိ႔ႏွင္သည္.။ ေပြ႕ဖက္ ဖမ္းယူေသာ သူ႔လက္မ်ားမွာ ဗလာခ်ည္းႏွီးသာ က်န္ခဲ့ျပန္သည္.။
            သူရုတ္တရတ္ ယိုင္လဲမတတ္ျဖစ္သြားသည္.။ သူေစာင့္ခဲ့ရသည့္ရက္ေပါင္းမ်ားအတြက္ အေျဖတစ္ခုက ရလဒ္ မပီျပင္ခဲ့.။ သူမ၏ အမည္နာမကို ရြတ္ဆိုတိုင္တန္း၍ အရူးတစ္ေယာက္သဖြယ္ ျမည္တမ္းမိေလသည္.။ သူ႔မ်က္လံုးမ်ားက ေ၀၀ါးလာသည္.။ ခံစားခ်က္တို႔ ျမစ္ဖ်ားခံရာအရပ္မွ စကားလံုးမ်ားက ႏႈတ္ဖ်ားတြင္ပင္ ေသဆံုးသြားၾကသည္.။ ခ်မ္းစိမ့္ေသာ ၾကမ္းျပင္တြင္ ဒူးေထာက္က်သည္.။ သူမကေတာ့ အရိပ္အေယာင္မွ်ပင္ မျမင္ရေအာင္ေ၀းသြားၿပီ.။
            ေနာက္ရက္ မနက္ေစာေစာတြင္. သူ႔အေလာင္းကို လသာေဆာင္တြင္ မိတ္ေဆြမ်ားက ေတြ႕ၾကရသည္.။ သူ႔အ ေလာင္းေဘးတြင္ သူမနာမည္ကို ထပ္တစ္လဲလဲေရးထားေသာ စာရြက္အပိုင္းအစမ်ားပ်ံ႕ႀကဲလ်က္ရွိေလသည္.။ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း သြားေသာ သူ႔ဇီ၀ိန္၀ိဥာဥ္ထဲတြင္ သူ၏ “ သူမ ” မသိခဲ့ေသာ သူမအတြက္ ရြတ္ဆိုဦးညြတ္ရာ သံစဥ္မ်ားပါတစ္ပါတည္း ပါသြားေၾကာင္း..သူမေတာ့ သိဟန္မတူပါေခ်..။

            
                                                                                                                             မိုးသက္ဦးလြင္



            



Saturday, May 11, 2013

ခုတစ္ေလာ (၂)


          ပူေဟ့ ပူၾက.. ေရဆူမွတ္အထိပူၾက.. ။
          အခန္းထဲမွာ စြပ္က်ယ္ေတာင္ မကပ္ႏုိင္တာတစ္ပတ္ခန္႔ရွိေခ်ၿပီ.။ အပူခ်ိန္က +၁၄ဒီဂရီ ဆဲလ္ဆီးယပ္စ္ ပဲရွိသည္.။ သုိ႔ေသာ္ ေဆာင္းတုန္းက ေကြးေကာက္ေအာင္ခ်မ္းထားေသာ အရွိန္ျဖင့္ ယခု အခ်ိန္ စိတ္ထဲမွာ အေတာ္ပူလွၿပီ။ ျပည္ေတာ္ျပန္ရင္ မည္သုိ႔ေနမည္မသိ.. ။
          ခုတစ္ေလာ ငမိုးစာမေရးျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ပင္ၾကလွၿပီ.။ မည္သို႔ေရးျဖစ္ပါမည္နည္း .။ သၾကၤန္ကာလ အၿပီးကနားလိုက္သည္မွာ အနားလြန္သြားသည္.။ ၾကားထဲမွာ စာတမ္းေတြ၊ စာေမးပြဲ ေတြႏွင့္က အလုပ္ရႈ႔ပ္ေန ေသးသည္.။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ကြန္ပ်ဴတာ ဖက္အားသန္၍  ပရိုဂရမ္းမင္း လုပ္ရမည္ထင္ေသာ နာႏုိအီလက္ထရြန္းနစ္ကို ယူလိုက္ကာမွ တစ္ေလာကလံုးတြင္ စာသင္ အသန္ဆံုးေသာ ဆရာ၊ ေစတနာေကာင္းလြန္း တတ္ေစခ်င္လြန္း၊ စာေမးပြဲေျဖလြန္းေသာ ဆရာႏွင့္တည့္တည့္တိုးသည္.။ စိတ္ညစ္၍ မဟုတ္ပါ.။ နဂိုကမွ ဘန္ကီမြန္းႏွင့္ နင္လားငါလား အလုပ္ရႈပ္လွသူသည္ ဆရာ့အေပၚတြင္ တာ၀န္မေက်မည္ စိုးလွ၍ သာျဖစ္သည္.။ အျခားသူငယ္ခ်င္းမ်ား ေလးႏွစ္လံုးတြင္ တစ္ႀကိမ္သာဖတ္ရေသာ စာတမ္းကို ငမိုးတို႔က တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႀကိမ္ဖတ္ရသည္ကပင္ ၀မ္းသာရမလိုလို၊ ၀မ္းနည္းရမလိုလို.။
          အမွန္က ယေန႔ အေမမ်ားေန႔အတြက္ ကဗ်ာေရးရန္ႀကံျခင္းျဖစ္သည္.။ မေန႔က စာေရးရန္ႀကံေတာ့ ဧည့္သည္ေတြေရာက္ေန၍ အခန္းက ဆူဆူညံညံျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ .။ အာရံုက တည္မရ.။ သို႔ႏွင့္ BHG မွ ကို Bug Lab ညႊန္းသည့္ ပထမဆံုးျမန္မာဟက္ကာဇာတ္ကား ဆုိသည့္ ရင္ဘတ္ဖြင့္သည့္ေသာ့ ကိုၾကည့္မိသည္။ ပထမဆံုးအခန္း မီးခံေသတၱာကို ေအာင္ရဲလင္းက ဖြင့္သည့္အခန္း၊ ဒုတိယ အခန္းမွာ ျမန္မာကားမ်ားထံုးစံ အတိုင္း ဘယ္မင္းသားလာလာ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းလုပ္ရသည့္ ဟာသ သရုပ္ေဆာင္သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ဘယ္မင္းသမီးလာလာ ေဘးတီးေပးသည့္ အရံမင္းသမီးမ်ားႏွင့္ အတူတူ ဆိုင္မွာေဟးဟားလုပ္ၾကသည္.။ ေနာက္တစ္ခန္းခ်ိန္းေတာ့ ေဖြးေဖြး၊ ႏွင့္ ေအာင္ရဲလင္း ဆိုင္မွာ၊ တတိယတစ္ခန္းက မင္းသားေမြးေန႔ဆိုင္မွာ.။ ဇာတ္ကားက စပင္မစရေသး.။ ေလးခန္းရွိေသးသည္ .။ သံုးခန္းက ဆိုင္မွာ.။ သို႔ႏွင့္ဆက္မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ ။ မ်က္စိေမွးလာသလိုလုိ ရွိသည္ႏွင့္ ေစာေစာအိပ္ျဖစ္သြားသည္.။
          ဟိုးေန႔က ကိုမင္းဧရာ(ေႏြေတးရွင္) ႏွင့္စကားေျပာျဖစ္ေသးသည္.။ ျမန္မာကဗ်ာေရးသူေတြ နည္းပါး လာေၾကာင္းႏွင့္ ျမန္မာကဗ်ာေရး၍ပင္ ေလွာင္ခံရေၾကာင္းၾကားရေတာ့ ငမိုးလည္း စိတ္မေကာင္းမိ.။ အမွန္က ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ကိုယ့္ကို ဒီလိုဆက္ဆံသူေတြရွိခဲ့ဖူးသည္.။ သုိ႔ေပတည့္ ငမိုးအက်င့္က ကိုယ့္ကို နစ္နာေအာင္လုပ္သြား၊ ေျပာသြားရင္ သိခ်င္မွ သိသည္.။ သိလွ်င္လည္း နာခ်င္မွ နာသည္.။ သို႔ အတြက္ ငမိုးကို ေဂ်ာက္ခ် သူမ်ား နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ညစ္ရေလ့ရွိသည္.။ တစ္ခုေတာ့ရွိသည္.။ ငမိုးခ်စ္ေသာ၊ ခင္ေသာ မိတ္ေဆြ အသိအကၽြမ္းမ်ား ခံလာရလွ်င္ေတာ့ မထိန္းႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ေဒါသျဖစ္မိေလ့ရွိသည္.။ ငမုိးကို ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ လာဆဲလွ်င္ ခံေကာင္းခံႏုိင္မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း အသိုင္းအ၀ိုင္း ႏွင့္ခ်ီ၍ ေျပာလွ်င္ကား ေဒါသျဖစ္ေလ့ရွိသည္.။ ဆုိက္ကိုသင္ေသာ အရာရွိက အျပင္စြဲေတြမ်ားသည္ ဟုေျပာဖူးသည္.။ သူမ်ားဖက္ က သိပ္ေတြးလြန္းသည္ဟုလည္းဆိုသည္.။ ဘာလဲေတာ့ သိပ္နားမလည္ပါ.။ ဒါေပမယ့္ မိမိႏွင့္ပတ္သတ္သူကို ထိလွ်င္ေတာ့ ငမိုးက သူမ်ားထက္ပိုနာတတ္သည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္.။
          ရုရွားလူမ်ိဳးေတြ အားကစားလိုက္စားတာ ယခင္က ေျပာၿပီးျဖစ္သည္.။ မႏွစ္က မႀကံဳခဲ့ရသည့္ ၿပိဳင္ပြဲ  တစ္ခု ဒီမွာလာႀကံဳရသည္.။ အဲဒါက ဂိုး(၁၀၀) ေဘာပြဲျဖစ္သည္.။ ဌာန ေတြေပါင္းၿပီး အသင္း ရွစ္သင္းခြဲသည္.။ ထုိအသင္းရွစ္သင္းကို Random ေခါက္ၿပီး အျပာေလးသင္း အနီေလးသင္းခြဲေပးလိုက္သည္.။  ထိုေလးသင္းက ဆယ္မိနစ္တစ္သင္းက် လဲၿပီး ကန္ရသည္.။ ႏုိင္သည့္အသင္းက လဲလိုသည့္အခ်ိန္ လဲရသည္.။ ဂုိးမသြင္းႏုိင္ သည့္အသင္းက ဆယ္မိနစ္တစ္ႀကိမ္လဲရသည္.။ ဂိုး(၁၀၀) မျပည့္မခ်င္း ညလံုးေပါက္ ေနာက္ရက္အထိ ကန္ၾကသည္.။ သူတို႔ လူမ်ိဳးမ်ား အားကစားႏွင့္ပတ္သတ္လွ်င္ ေတာ္ေတာ္ေလး ရူးသြပ္ၾကသည္ကို သတိထား မိသည္.။ ခုေနာက္ပိုင္းေလ့လာၾကည့္မိေတာ့  သူတို႔ လူမ်ိဳးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကြန္မ်ဴနစ္ဆန္ဆန္ စိတ္ဓါတ္ ေတြရွိ ၾကသည္.။ ရုပ္၀တၳဳပိုင္း ကို သိပ္အသားေပးသည္.။ ကံဆိုသည္ကိုမယံု.၊ ဘာသာမဲ့ေတြလည္းမ်ားသည္.။ ဘာသာရွိသူမ်ားကလည္း ဘာသာေရးထက္ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရမည္ ဆိုသည္ကိုသာ ေခါင္းထဲမွာရွိသည္.။ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကလြဲရင္ မည္သည့္လူမ်ိဳးမွ လူမထင္.။ ငမိုးတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလို ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကို အေရးေပး၊ အထင္ႀကီးသည့္ စိတ္ ၊ တစ္ျပားသားမွ မရွိ.။ ငါတို႔ လူမ်ိဳးသာအေကာင္းဆံုး၊ အေတာ္ဆံုး၊ ဆိုသည့္ စိတ္ေတြက ရွိသည္.။ တစ္ခုေတာ့ ရွိသည္.။ သူတို႔က ေသြးနားထင္ေရာက္ေနတာ မဟုတ္ပဲ.. အၿမဲတမ္း တိုးတက္ေအာင္ က်င့္ႀကံေနၾကတာေတြက ထိုစိတ္ဓါတ္ေတြကို ပိုတိုးေအာင္ လုပ္ေနသည့္အလားပင္ျဖစ္သည္.။ ေက်ာင္းသား တိုင္းအားကစားလုပ္သည္.။ အနည္းဆံုးေတာ့ ေဘာလံုးကြင္းကို ပတ္ေျပးေနသူမ်ားျဖစ္သည္.။ သူတို႔ လူမ်ိဳးမ်ားတြင္လည္း ပ်င္းသူ မရွိ၍ေတာ့မဟုတ္.။ ပ်င္း၍ အားကစားမလုပ္လွ်င္ စာေမးပြဲ ရလဒ္စာအုပ္မွာ လက္မွတ္ထိုးမေပး၊ ထိုအခါ ႀကံ့ခိုင္ေရးမွတ္ မရလွ်င္ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းသားစခန္းတြင္ ျပန္ေျဖေပေရာ့ ပဲ.။ ေရရွည္ဆြဲၿပီး. ကိုယ့္အတြက္ အက်ိဳးျဖစ္မယ့္ဟာမ်ိဳးေတြကို စိတ္၀င္စားသည္.။ ဥပမာ သက္လံုရေစမည့္ ၊ ရြရြေျပးတာမ်ိဳး၊ ကိုယ္စီသန္မာမႈ(ဒိုက္ထိုး၊ ဘားခို၊ အိပ္ထမတင္) လုပ္တာမ်ိဳးေတြကို အၿမဲလုပ္ၾကသည္.။
          ယေန႔ အေမမ်ားေန႔ျဖစ္သည္. ။ ဘုရားခန္းမ၀င္ခင္ အေမ့အတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ ေရးဦးမည္ စိတ္ကူးထားသည္.။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ စာေလးတစ္ေစာင္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့.။ စိတ္ကေတာ့ နည္းနည္း ျပန္ၾကည္ေနပါၿပီ.။ ဟိုတစ္ေလာက ျဖစ္ခဲ့သည္ ့ ျပႆနာအရပ္ရပ္ေၾကာင့္ စာေပေလာကႀကီးကုိ ေရေႏြးေဖ်ာ ခ်င္စိတ္ေတြ ေပါက္မိတာကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေပးၾကမည္ထင္သည္.။ ခုေတာ့လည္း ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြက လူလိမၼာေတြခ်ည္းမို႔ ကြကို ျဖည့္ေတြးၿပီးေက်နပ္ေနတာကပင္ ေက်နပ္စရာတစ္ခု ျဖစ္ေနေလသည္.။
         



Sunday, March 24, 2013

မ်က္ေျပပါေတာ့ ခ်စ္သက္လ်ာ



ကၽြမ္းစ သက္လ်ာ.
အသာအထိတ္ ၊ ၀ဠာသိပ္တည့္
တိုးတိတ္ခ်စ္ၾကင္၊ ျပစ္မျမင္ပဲ.
သန္႔စင္ခ်စ္ျခင္း ၊ အျပစ္ကင္းသည့္
သက္ႏွင္းသက္ပံု၊ သက္ကုန္ကုန္ျဖင့္
သက္စံုအပ္သည့္ ခ်စ္သက္လ်ာ...


ေျပေတာ့ သက္လ်ာ...
မဟာေျမႀကီး၊ 
အထီးဆန္ဆန္၊ 
အရံမပါ၊ ဤေျမလႊာ၌
သက္လ်ာမ်က္ရွ၊ ထိုခဏသည္
ေသာကမီးလွ်ံ ၊ ရင္၀ဆန္၍
တစ္ဖန္ ေအာက္ဆင္း၊ ဒုကၡတြင္း၌
လက္ငင္းႀကီးစြ၊ မ်က္ရည္ခသည္.
ထိုမွ်စြမ္းေသာ ခ်စ္သက္လ်ာ...


ရင္မွသက္လ်ာ ခ်စ္သက္လ်ာသည္..
သဒၵါၾကည္ျဖဴ၊ ရည္တူစိတ္သန္း
ပင္ပန္းလည္းေျဖ၊ ေတြေ၀လည္းေပ်ာက္
စိတ္ေနာက္လည္းၾကည္၊ ပထ၀ီ၌
အရယ္အၿပံဳး၊ စိတ္ႏွလံုးကို
ခ်ယ္မႈန္းသမႈ၊ စင္ေအာင္ျပဳ၍
ယခုဆက္ႏွင္း၊ ေပလႊာသြင္းကို..
ရင္တြင္းအျပည့္၊ ခ်စ္မ်က္စိျဖင့္..
ရႈၾကည့္ေစခ်င္၊ သံေတာ္တင္သည္.။
ဖတ္ျမင္ခဏ ၊ တဒဂၤ၌
ဒုကၡမကင္း၊ ဤရင္တြင္းကို.
ခ်စ္ျခင္းသည္းထန္၊ မိုး၀ႆန္ျဖင့္
ျမန္စြာသြန္းျဖိဳး၊ ေအးရိပ္ကိုးေစ
ခ်စ္မိုးသက္လ်ာ ခ်စ္သက္လ်ာ...

                                         မိုးသက္ဦးလြင္
                                     ၂၄.၃.၂၀၁၃ ညေန ရွစ္နာရီ ငါးမိနစ္
ကိုမင္းဧရာ တို႔ ကိုကိုေမာင္(ပန္းရနံ႔)တို႔နဲ႔ေတာ့ မယွဥ္ေၾကး.. :D ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ျမင္ဆရာေတြပါ..။



Saturday, March 9, 2013

ဆရာစား


          ကိုေဌး လက္က သူရဲ႕ HP Laptop ကြန္ပ်ဴတာေလးရဲ႕ Touch pad ေလးေပၚမွာ တစ္ေရြ႕ေရြ႕သြားေန သည္.။ ဟိုနားတို႔ လိုက္ ၊ သည္နားတို႔ လိုက္ျဖင့္ . ။ မိုးသက္ ကေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမွ် Touch Pad ကို သံုးေလ့မ ရွိ.။ ေမာက္စ္ျဖင့္ ရႊီးေတာက္ ရႊီးေတာက္ လုပ္ရသည္ကိုသာ သေဘာေခြ႕လွသည္.။ တစ္ခ်က္တို႔လိုက္ ပြတ္ဆြဲ လိုက္လုပ္ရသည္ကို သိပ္ၿပီး စိတ္မရွည္လွ.။
          “ ညီေလးက Programming ပိုင္းကိုပဲ ဆက္လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ေျပာသေလာက္နဲ႔မရဘူးေနာ္.။ ၿပီးေတာ့ ညီေလး လိုင္းတစ္ခုခုကိုေရြးရမယ္.။ Web Design လား၊ Web Application လား၊ Security လား.၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ Software Developer လား.။ ကိုယ့္ဖာသာ စာေတာ့ အမ်ားႀကီးဖတ္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္.။ ၿပီးေတာ့ အဂၤလိပ္စာ လည္းေက်မွ ရမယ္ ၊ အဂၤလိပ္စာအုပ္ေတြမ်ားမ်ားဖတ္ညီေလး.၊ အစပို္င္းေတာ့ အခက္အခဲေတြ႕မွာ ပဲ ကိုယ္လည္း မင္းကို စာအုပ္ေတြေပးထားတာေတြရွိတယ္.။ အဲဒီထဲမွာ အကုန္လံုး Methodology ေတြအကုန္ ပါတယ္.။ သူတို႔က ဆရာစား မခ်န္ဘူးကြ.။ အကုန္ေျပာျပ ထားတာ. ”
          “ ကိုေဌး .. ဆရာစားဆိုတာ ဘာကိုေျပာတာလဲ ဟင္. ”
          မိုးသက္ နားေ၀တိမ္ေတာင္ျဖင့္ေမးေတာ့ ကိုေဌးက ၿပံဳးသည္.။
          “ ဆရာစားဆိုတာ ေျပာရရင္ ဆရာကပညာ အကုန္မသင္ေပးပဲ သူ႔အတြက္ အကြက္ခ်န္ထားတာေပါ့. ။ ေျပာရရင္ သူ႔ကိုမီမွာ စိုးလို႔ ခ်န္ထားတဲ့သေဘာေပါ့.။ အဲဒါ ဆရာမပီသ တာပဲညီရ.။ ကိုယ္မင္းကို သင္မေပး ခဲ့တာေတြရွိေကာင္း ရွိလိမ့္မယ္.။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါက ညီ့ကိုသင္ေပးတာထက္စာရင္ ကိုယ္တုိင္ေလ့လာ ဖို႔ လမ္း ေၾကာင္းေပးတာက ပိုသင့္ေတာ္မယ္ထင္လို႔ ကိုယ္က မသင္ေပးတာ. နားလည္လား. ”
          “ ဟုတ္ကဲ့ ကိုေဌး ”
          ဟုတ္ကဲ့ သာေျပာလိုက္ရသည္။ တကယ္ေတာ့မိုးသက္ ကိုေဌး ေျပာသည့္ ဆရာစားကို ေကာင္း ေကာင္း အဓိပၸာယ္မေပါက္ခဲ့ပါ.။
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
          မိုးသက္ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ မာစတာ အမွတ္မီသျဖင့္ မာစတာ ဆက္တက္ျဖစ္သည္.။ ကြန္ပ်ဴတာ မာစတာ သမားျဖစ္ေတာ့ စာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဖတ္ရသည္။ မ်က္ေမွာက္ျဖစ္ေနသည့္ နည္းပညာရပ္၀န္းက အေၾကာင္း ေတြ မိမိတို႔ မသိေသးေသာ အခ်က္အလက္ေတြကို မ်က္ေျခမပ်က္ေအာင္ ၾကည့္ေနရသည္. ။
          ေက်ာင္းတက္ေနရင္းပင္ အျပင္မွာ အခန္းေလးတစ္ခု ငွားၿပီး စတူဒီယိုေလးတစ္ခု ကို ၀ါသနာတူသူငယ္ ခ်င္းမ်ားႏွင့္အတူ ဖြင့္ျဖစ္ခဲ့သည္.။ မိုးသက္ က ငယ္ငယ္ကတည္းက ဂစ္တာတီးတာ၀ါသနာပါသည္.။ ေက်ာင္း မွာက တည္းက ပြဲေတြဘာေတြရွိရင္ မိုးသက္တုိ႔ အၿမဲတမ္း တီးခဲ့ဆိုခဲ့ၾကသည္.။ ယခုလည္းမိုးသက္တို႔ စတူဒီယို ေလးက ကိုယ့္ ဖာသာ တီးခတ္အသံသြင္းဖို႔ လုပ္ထားျခင္းသာျဖစ္သည္.။
          ယခုလည္း ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြခ်ည္း စုထားတာျဖစ္သည္.။ Mixing ကိုလည္း မိုးသက္ ပဲလုပ္ သည္.။ မိုးသက္က ကြန္ပ်ဴတာ အသံဖမ္းျခင္း ၊ တီးခတ္ျခင္း မ်ားကိုလည္း ၀ါသနာပါပါ ေလ့လာဖူး သည္ကိုး.။
          တစ္ရက္က်ေတာ့ မိုးသက္တို႔ မာစတာက်မွ သိေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကစတူဒီယိုကို ေရာက္ လာသည္ ။ ေက်ာ္မင္းဆိုေသာ ထိုသူငယ္ခ်င္းက မိုးသက္တို႔ အဖြဲ႕ႏွင့္ သိပ္မေပါင္းလွ .။ ေနပံုထိုင္ပံု သိပ္ မႀကိဳက္ လွ၍ မိုးသက္လည္း မေရာျဖစ္.။ မ်က္မွန္းတမ္းမိ႐ံုေလာက္သာရွိသည္.။ မိုးသက္သိပ္လိုလိုလားလား မရွိေသာ္လည္း အျခား  သူငယ္ခ်င္းမ်ားမ်က္ႏွာႏွင့္ သူ႔ကို စတူဒီယိုအဖြဲ႕ထဲ ထည့္လိုက္ရသည္.။
          ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူနဲ႔ မိုးသက္နည္းနည္းေတာ့ရင္းႏွီးလာသည္.။ ေပါင္းၾကည့္ေတာ့လည္း နားလည္ေပးႏုိင္ ေသာ ကိစၥမ်ားသာျဖစ္၍ မိုးသက္သိပ္ၿပီး မစိမ္းေတာ့ပဲ. ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေပါင္းျဖစ္သည္.။ ေနာက္ပိုင္းသူက Mixing ၀ါသနာပါသည္. ဆိုေသာေၾကာင့္ မိုးသက္သူ႔ကို သင္ေပးရသည္.။
          “ အသံက ကူးၿပီးရင္ Filter ကို အဆံုးထိ မထားနဲ႔ Noise Gate ကို နည္းနည္းပဲထား.။ ေတာ္ၾကာပင္ကို သံအရမ္းတိုးသြားရင္ လုပ္ရခက္တယ္သူငယ္ခ်င္း.၊ ၿပီးေတာ့ Drum သံေတြဆိုရင္လည္း ဘယ္ညာ Pan ေပးဖို႔ မေမ့နဲ႔. ”
          “ အင္း..မိုးႀကီး မင္းက ေတာ္ေတာ္ကၽြမ္းတာပဲကြ..၊ ၿပီးရင္ ငါ့ကို Piano Key စီတာေလးေျပာျပဦးေနာ္ ”
          မိုးသက္သူ႔ကို သင္ေပးရတာ မခက္လွပါ.။ သူကလည္း ခပ္ထံုထံုထဲကမဟုတ္လို႔လဲ ပါပါလိမ့္မည္.။ ေနာက္ ပိုင္းသူ႔ကုိ မိုးသက္ လုပ္စရာမလိုပဲ မ်က္ႏွာလႊဲလို႔ရသည္အထိ ကၽြမ္းက်င္လာသည္.။ ေက်ာင္းမွ သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕ Sample အေခြေတြလုပ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ေခြၾကမ္းသြင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိုးသက္ မအား ခ်ိန္တြင္ သူကိုယ္တိုင္လုပ္ႏုိင္ လာသည္.။
          ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ မိုးသက္သူငယ္ခ်င္း ထက္ေအာင္ ႏွင့္ အျပင္မွာဆံုျဖစ္ၾကသည္.။
         “ မိုးႀကီး. မင္းတို႔ စတူဒီယိုက ေက်ာ္မင္းဆိုတဲ့ေကာင္က ေၾကာ္ျငာေတြလိုက္ကပ္ေနတယ္.ေက်ာင္းမွာ သိလား.၊ အဲဒါမင္းတို႔ စတူဒီယိုလား . ”
          “ ေဟ.. မဟုတ္ဘူးဟ..၊ ဒီေကာင္နဲ႔မေတြ႕တာ ၂ ပတ္ေလာက္ရွိေနၿပီ.. စတူဒီယုိကိုလည္း မလာဘူး.”
          “ ေအး.. အခု သူ႔ဖာသာသပ္သပ္ ဖြင့္ေနတာေနမွာ. ”
          “ ေၾသာ္..ဟုတ္မယ္သူငယ္ခ်င္းရာ.. ငါလည္း သူနဲ႔ေတြ႕မွပဲ ေမးလိုက္ေတာ့မယ္. ”
 ေျပာသာေျပာလိုက္ရသည္. မိုးသက္ စိတ္ထဲမွာ သိပ္ေတာ့မေကာင္းလွ..။ အမွန္တကယ္ဆိုလွ်င့္ အက်ိဳး အေၾကာင္းေလးေတာ့ ေျပာသင့္သည္ထင္သည္.။ ေနာက္ရက္ေတာ့ သူကပ္သည့္ ေၾကာ္ျငာမွ လိပ္စာ အတိုင္း သူ႔ စတူဒီယို သို႔ ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္သြားသည္.။
“ ေက်ာ္မင္း.. မင္းဘာေတြလုပ္ေနလဲ သူငယ္ခ်င္း.. ”
“ ငါလား. အခု ဒီမွာေလ.. အပ္ထားတဲ့အေခြေတြလုပ္ေနတာ.။ ေက်ာင္းကေကာင္ေတြကလည္းကြာ ဆုိလိုက္ၾကတာ.။ ငါ့မွာ လက္ကိုမလည္ဘူး. ”
စာရင္းစာအုပ္ႏွင့္ စီဒီခ်ပ္မ်ားကို လက္ျဖင့္ပုတ္ျပရင္း ေက်ာ္မင္းက ဆုိသည္. ။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္လွည့္ၿပီး မိုးသက္ကို မထီေသာ အၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္ ၿပီး ဆက္ေျပာသည္.။
“  အားက်ေနတာလား. ၊ ႀကိဳးစားေပါ့ကြာ ” တဲ့.။
          မိုးသက္အံ့ၾသသြားမိသည္.။ သူ႔ကိုလည္း ဘာမွ ဆက္မေျပာျဖစ္ေတာ့..။ အံ့ၾသျခင္းေတြ တစ္ေပြ႕တစ္ ပိုက္ႏွင့္ အိမ္ကို ျပန္လာမိသည္.။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ဒီလိုလူေတြရွိေသးသလားဆိုတာ ဆက္ေတြးမိသည္.။ အိမ္ကိုေရာက္သည့္အခါ အိမ္ကေခြးက ထြက္ႀကိဳသလားမႀကိဳသလားဆိုတာလည္း မသိမိ ၊ မျမင္မိေတာ့.၊ ဘယ္အခ်ိန္ရွိၿပီးလဲ ဟု စိတ္မရွည္သလိုလုိေမးတတ္သည့္ အေမ့အသံကိုလည္း မၾကားမိေတာ့.။ ဒီလိုလူမ်ိဳးကို မိမိတတ္သမွ် အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ သင္ေပးခဲ့တာ မွန္သလား၊မွားသလား လည္း ေ၀ခြဲမရေတာ့.။ “ ဆရာစားဆိုတာ ေျပာရရင္ ဆရာကပညာ အကုန္မသင္ေပးပဲ သူ႔အတြက္ အကြက္ခ်န္ထားတာေပါ့. ။ ေျပာရရင္ သူ႔ကိုမီမွာ စိုးလို႔ ခ်န္ထားတဲ့သေဘာေပါ့.။ အဲဒါ ဆရာမပီသ တာပဲညီရ ” ဆိုသည့္ ကိုေဌးစကားက လည္းနားထဲက မထြက္.။



 

My Blog List