Follow me on facebook

ပရဟိတစိတ္ရွိသူအားလံုးကို စိမ္းလန္းေျမ ပရဟိတအဖြဲ႔မွႀကိဳဆိုပါသည္...အေသးစိတ္သိရွိႏုိင္ရန္ဤေနရာတြင္ဖတ္ရႈပါ.။

Tuesday, October 27, 2015

ခုတေလာ (၇)

(၁)
ေလာေလာလတ္လတ္ စိတ္ထဲမွာ Stress နည္းနည္းမ်ားေနတယ္လို႔ထင္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စာအုပ္တစ္အုပ္စီစဥ္ထားေသးတယ္။ အဲဒါက အေၾကြးတစ္ပုဒ္က်န္ေသးတယ္။ လကခမဂၢဇင္းကို ဗ်ာ ၁၊ ထု ၁ ၊ ေဆာင္း ၁၊ စာမူပို႔ထားေသးတယ္။ အရင္ကေလာက္ စိတ္ညစ္စရာ သိပ္မရွိဘူး။ သူ႔ Flow ေလးနဲ႔သူ သြားေနတုန္းပဲ။ သီခ်င္းလည္း မဆုိခ်င္ဘူး.။ စာေရးဖို႔လည္း အေတြးမေပါက္ဘူး။ "ၿငိမ္း" ဆက္ဆြဲမလို႔ဟာကို စိတ္ေပါက္စရာေတြ ျမင္ျမင္လာေတာ့ အီမိုးရွင္းေနာက္ စာေရးခ်င္စိတ္က ညပ္ပါသြားတာေတြမ်ားတယ္။ ခုတေလာ ဘာသာေရးေရာ၊ ႏုိင္ငံေရးေရာ အရင္က မေရးျဖစ္တာေတြပါ ေရးျဖစ္ေနတယ္။ မထင္မွတ္ဘဲ ဒီေန႔ တရားတစ္ပုဒ္ နာရတယ္။ တစ္ခုခုဆီကို အေျပးႏွင္ေတာ့မယ္ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ဘရိတ္အုပ္လိုက္သလိုခံစားရတယ္။ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ဆန္းစစ္ရပါဦးမယ္။
(၂)
ဟိုးတစ္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္ Junction မွာ "ေကာင္းက်ိဳးကိုယ္၌တည္ေစမင္း" သြားၾကည့္တယ္။ လူေတာ္ေတာ္ပါးတယ္။ အေယာက္ ႏွစ္ဆယ္ အစိတ္ အလြန္ဆံုးပဲ။ ႐ုပ္ရွင္မစခင္ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းဖြင့္ေတာ့ တစ္႐ံုလံုးမတ္တတ္ရပ္ၾကေပမယ့္ တတိယတန္း မွာ အေဖာ္မပါ ဘာမပါ တစ္ေယာက္တည္း ဒူးေထာင္ေပါင္ကားထိုင္ေနတဲ့ ဆံပင္အညိဳနဲ႔ မမေလးတစ္ေယာက္က ခပ္တည္တည္ပဲ။ မတ္တတ္ရပ္တဲ့သူေတြကိုေတာင္ လွည့္ၾကည့္ လိုက္ေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆက္ထုိင္ေနတယ္။ အတူပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက "ငါကြာ ေရသန္႔ဘူးနဲ႔ ထုခ်င္တာ လက္ကိုယားေနတာပဲ" တဲ့။ အဲဒီလို ျမင္ရေတာ့ စိတ္ထဲမယ္ မေကာင္းဘူး.။ လက္ရွိအစိုးရကို ဆန္႔က်င္ေနရင္ေတာင္ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကိုေတာ့ အေလးထားသင့္တယ္၊ ႐ိုေသသင့္တယ္လို႔ ထင္တာပဲ။ မရွိတာထက္ မသိတာခက္ ဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ ႐ုပ္ရွင္က ၾကည့္ေနရင္း တစ္ဝက္ေလာက္မွာ ဆလိုက္ထိုးထားတာ ရပ္သြားၿပီး ပိတ္ကားမွာ ဘာမွ မေပၚေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူမွလည္း ထ မေျပာၾကဘူး။ ဘာျဖစ္တာလဲ ဘာညာ ပြစိပြစိနဲ႔ အေမွာင္ထဲမွာ မဆုိင္သလိုထိုင္ေနၾကတယ္။ ကိုယ္ကပဲ မေနႏုိင္တာနဲ႔ ငပြလုပ္ၿပီး ႐ံုေရွ႕က ေကာင္မေလး သြားေခၚမွ ျပာယီးျပာယာ လူေခၚၿပီးလုပ္ေပးမွ ျပန္ေကာင္းသြားတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔ကေတာ့ စံပဲ။ ခံုက ၅၊၆၊၇၊၈ ေလးခံု။ လူမလာခင္က ၄၊၅၊၆၊၇ မွာထိုင္ေနတာ။ က်ေနာ္က ၅ မွာ။ လူလာေတာ့ ၄ က သူငယ္ခ်င္းက ၈ ကိုေရႊ႕ေပးတယ္။ ေစာေစာက သူ႔ေပါင္ေပၚမွာ အမိႈက္ထုပ္တင္ထားၿပီး ေနၾကာေစ့အမိႈက္ေတြ က်ေနာ္က သူ႔အိတ္ထဲ ထည့္ေနတာ။ ေနာက္ သူေျပာင္းသြားတာကို သတိမထားမိလိုက္ပဲ။ ေဘးနားက အတြဲနဲ႔လာတဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပါင္ေပၚက အထုပ္ထဲကို စားထားတဲ့ ေနၾကာေစ့အခြံေတြ ထည့္ထည့္ေနတာ။(အမိႈက္ထုပ္ေရာဟုတ္ရဲ႕လားမသိဘူး)။ ဟိုလူကလည္းက်ေနာ့္ကို အားနာလို႔လားမသိဘူး။ ဘာမွ မေျပာဘူး။ ေနာက္ ေရငတ္လာလို႔ ေရဘူး လွမ္းေတာင္းမွ ကိုယ့္လူမဟုတ္မွန္းသိတယ္။ အဲဒီက်မွ အားနာလိုက္ရေသးတယ္။
(၃)
တေလာက အင္းေလးသြားတယ္။ ပထမဆံုးအႀကိမ္ေရာက္ဖူးတာပါ။ ဗင္းနစ္လို ေလွေတြနဲ႔ သြားတာ သိပ္သေဘာက်ေနတာ။ ေရလမ္းေတြခြဲထားတာ ဘာဘာညာညာေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ေလးသေဘာက်ေနေပမယ့္ တစ္ခုပဲ။ ေဖာင္ေတာ္ဦး ဘုရားမွာ ခုိစာေရာင္းတဲ့ အမယ္အိုႀကီးေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ႐ုပ္ပ်က္တယ္။ အက်ီၤကို ဆြဲတယ္။ သြားမယ့္လမ္းကို ပိတ္တယ္။ ငိုမတတ္၊ ေျခေထာက္ဖက္မတတ္ ေတာင္းပန္ၿပီးေတာ့ ကိုေရာင္းတယ္။ ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိပ္တရားလြန္လာေတာ့ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲမသိဘူး။ ေအာ္လည္း မေအာ္ရက္ဘူး။ ပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၿငိမ္းေဇာ္ဦးက "ခင္ဗ်ားတို႔ ေတာ္ေတာ္လြန္ေနၿပီ" ဘာညာ နဲ႔ ေအာ္လိုက္မွ ထြက္သြားၾကတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာေတာ္ေတာ္ေလးသင္ခန္းစာ ရလိုက္တယ္။ အဲဒီေန႔မွာပဲ ေၾကာင္ေလးေတြ ခုန္တဲ့ ငါးဖယ္ေခ်ာင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဖုန္းေမ့က်န္ခဲ့တယ္။ ဘုန္းႀကီးက ေနာက္က စက္ေလွနဲ႔ လိုက္ေပးတယ္။ အျဖဴေတြနဲ႔ေတြ႕ ေတာ့ ျပင္သစ္က ေကာင္မေလးေရာ၊ စပိန္က ခ်ာတိတ္ေရာက က်ေနာ့္ကို "မင္းကေရာ ဘယ္ႏုိင္ငံကလာတာလဲ" လို႔ ေမးတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသား႐ုပ္ေပါက္တယ္လို႔ မထင္မိပါဘူး။ သြားေလရာပါတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္နဲ႔ DSLR လြယ္ထားလို႔ျဖစ္မယ္လို႔ ေတြးမိတယ္။
(၄)
ေရြးေကာက္ပြဲလည္းနီးလာၿပီ။ အစက ပယ္မဲ လုပ္မယ္စိတ္ကူးထားေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကိုယ္စိတ္ခ်ရမယ္ထင္တဲ့ ပါတီတစ္ခုခုကို မဲေပးလိုက္မယ္လို႔ပဲ စိတ္ကူးထားလိုက္တယ္။ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သတ္ရင္ လူကိုပဲ ေရြးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။ ျမင္ရေတြ႕ရတာေတြကေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာစရာေတြမ်ားတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ေရးတိုက္ခိုက္တဲ့သူလည္း အစိုးရနဲ႔ ဆန္႔က်င္ရင္ သူရဲေကာင္းျဖစ္သြားတာပဲ။ ေျမွာက္ေပးေတာ့ အံုလိုက္က်င္းလိုက္၊ ဟိုက အဲဒါေတြသာယာၿပီး စြတ္လႊတ္ေတာ့ အေရးယူခံရေတာ့ ဘယ္သူမွ မေကာင္းဘူး။ တစ္ခါတစ္ခါ(ကိုယ္အပါအဝင္) ႏုိင္ငံေရးဆိုတဲ့ စာလံုးအႀကီးႀကီးေအာက္မွာ လုပ္ေနတဲ့အကြက္ေတြက ႏွစ္ဖက္စလံုး ကေလးသိပ္ဆန္တာပဲ လို႔ ျမင္မိတယ္။
(၅)
စားပြဲေပၚက ရွန္ပိန္ခြက္ႏႈတ္ခမ္းမွာ
အၿပံဳးတုေတြေပက်ံခဲ့တယ္...
ခြက္ခ်င္းတိုက္တဲ့အသံနဲ႔
ကားလမ္းမေပၚက ဂ်ိဳင္းေထာက္သံ
"ဂြပ္" ကနဲ အတူတူက်တယ္...
ဘဝဟာ ခါးသထက္ခါးလို႔...
ဘဝဟာ ေမွာင္သထက္ေမွာင္လို႔
ဘဝဟာ နိမ့္သထက္နိမ့္လို႔...
စံပယ္ပန္းေလးအားေပးပါဦးလားအစ္ကို...
ကားတံခါးခပ္ဟဟထဲက ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္လိုက္သလား...
မပူပါနဲ႔ က်ေနာ့္မွာ ခင္ဗ်ားၾကည့္စရာ ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးအျပည့္မရွိပါဘူး...
က်ေနာ္မေန႔က သူရဲေကာင္း...
က်ေနာ္ဒီေန႔ ဒုကၡိတဒုကၡသည္
က်ေနာ္မေန႔က စစ္ပြဲရဲ႕ နတ္ဘုရား..
က်ေနာ္ဒီေန႔ ဘဝစစ္ပြဲမွာ ျမဳပ္လုလု ပုလင္းလြတ္တစ္လံုး..
က်ေနာ္မေန႔က ေတာင္ႀကီးဖဝါးေအာက္လို႔ ေၾကြးေက်ာ္ခဲ့တယ္...
က်ေနာ္ဒီေန႔ အဲဒီေတာင္ႀကီးတစ္ေနရာမွာ ဖဝါးတစ္ခုလံုး ျမွဳပ္ႏွံခဲ့ရ...
ခံယူခ်က္အတြက္ ေသနတ္ကိုင္ခဲ့တဲ့လက္ေတြဟာ...
စားဝတ္ေနေရးအတြက္ လက္ထဲအျခားပစၥည္းေတြနဲ႔ အစားထိုးခံခဲ့ရ...
စံပယ္ပန္းကံုး၊ ဘုရားစာအုပ္၊ ဂ်ိဳင္းေထာက္၊ ဒန္ဖလားအစုတ္....ေနာက္ၿပီး.. ေနာက္ၿပီး...
စစ္ပြဲအခ်ိဳ႕ၿပီးသြားတယ္...
စစ္ျပန္ႏွစ္ဦး လမ္းေပၚမွာၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ျပန္လည္ေတြ႕ဆံုၾကတယ္...
တစ္ဦးက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလို႔ စာကပ္ထားတဲ့ ကားအနက္ႀကီးနဲ႔...
တစ္ဦးက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလို႔ စာကပ္မထားတဲ့ ေျခတုအေဟာင္းႀကီးနဲ႔...
ဘဝဟာ ခါးသထက္ခါးလို႔...
ဘဝဟာ ေမွာင္သထက္ေမွာင္လို႔
ဘဝဟာ နိမ့္သထက္နိမ့္လို႔...
က်ေနာ္တို႔ဟာ ညီအစ္ကိုေတြပါပဲ...
ေျခာက္ကပ္ကပ္ရယ္ေမာသံေတြနဲ႔အတူ ခြက္ေတြေျမွာက္လိုက္ၾကတယ္...
သူတို႔ခြက္ထဲမွာ ေသြးေတြ...
ကခ်င္ေသြး၊ ဗမာေသြး၊ ရွမ္းေသြး၊ ပေလာင္ေသြး၊ ကရင္ေသြး ေသြးေပါင္းစံုေရာထားတဲ့ ေသြးေတြ..
ခြက္ခ်င္းတိုက္သံေတြ စိပ္ စိပ္ လာတဲ့အခါ...
ပလက္ေဖာင္းေပၚက စံပယ္ပန္းေရာင္းတဲ့...
ရပ္ကြက္ေတြထဲ ဘုရားစာအုပ္ေရာင္းတဲ့...
လူစည္ကားရာ ခြက္တစ္လံုးနဲ႔ ေတာင္းတဲ့...
ႏုိင္ငံကိုအလင္းေပးခဲ့တဲ့ ေၾကြလြင့္ၿပီးေသာ ၾကယ္ အေဟာင္းေတြ မ်ားမ်ားလာခဲ့တယ္...။
(၆)
ဟိုးတစ္ေန႔က ေမာ္လၿမိဳင္သြားခ်င္တယ္တင္လို႔ သူငယ္ခ်င္းဇင္ေလး Mya Yeik Zin က ဗိုက္ဘာကေန လာအစ္ေနတယ္။ ဘယ္ေမာ္လၿမိဳင္သူမွ မေတြ႕ဘူး။ အလိုလိုေနရင္းကို သြားခ်င္ေနတာ။ ကိုယ္ကေတာင္ေပၚသားေလ။ ကမ္း႐ိုးတန္းနဲ႔ ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာ က ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ေဒသရဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္၊ ဓေလ့၊ အစားအေသာက္၊ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို ျမည္းစမ္းခ်င္တာ သဘာဝပဲ မဟုတ္လား။ အခန္းထဲမွာလည္း ျမန္မာျပည္ သိန္းတန္ သီခ်င္းကို ေကေကတီ ျပန္ဆိုတဲ့ ေရႊၿမိဳင္မွာပဲ ေနေတာ့မယ္ ကုိ အၿမဲဖြင့္ေနမိတယ္။
(၇)
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို အစအဆံုး ကိုယ့္ဖာသာ ကာဗာလုပ္ၾကည့္တာ ပါရမီနည္းတာေရာ၊ ရမ္း လုပ္ရတာေရာေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္။ အထူးသျဖင့္ Bass တီးတာ ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္တယ္။ ေဟာ္လိုဂစ္တာနဲ႔ေၾကာင့္လည္း ဟုတ္တယ္။ ေနာက္ ကိုယ့္မွာလည္း အေလ့အက်င့္မရွိဘူးေလ။ တစ္လႊာခ်င္းစီသြင္းလိုက္တယ္။ အဲဒီ အသက္၄၀ တစ္ပုဒ္လံုးကို Audacity မွာ အစအဆံုးလုပ္ထားတာ။
(၈)
လိုင္းေတြက်တယ္။ ခုတေလာ လိုင္းေတြသိပ္သိပ္က်တယ္...
(၉)
ေႏွာင္
=-=-=-=-=
သံတိုင္တံခါး
ပိတ္ေႏွာင္ထားလည္း
ရင္အားခတ္ႏွိပ္
ေတာ္လွန္စိတ္ကို
ဖိသိပ္မခ်ဳပ္ႏုိင္ပါတကား။
ဤကား ဓမၼ
အဓမၼဟု
ခြဲျပညႊန္းဆို
ေဖာ္ထုတ္လိုလည္း
ထိုထိုေလာက
အဓမၼကြယ္
ဓမၼပယ္၍
ေရွာင္ဖယ္သိျမင္
အမွန္ထင္၏။
စင္စစ္ငါ့အား
အၾကားကိုပိတ္
ႏႈတ္ဆိတ္ေနေစ
ဖယ္ေသြမ်က္ကြင္း
ေႏွာင္ႀကိဳးတင္းလည္း
တစ္စင္းအာ႐ံု
စိတ္အစံုသည္
ဘယ္ပံုဓမၼ
အဓမၼဟု
ခြဲျပလင္းစင္
အမွန္ျမင္သည္
ငါလွ်င္ရွင္က်ိဳးနပ္ၿပီတည္း..။
MTOL®
27-10-2015
11:30 PM.



ေရးသားသူ : မိုးသက္ // 10:09 AM
အမ်ိဳးအစား:

0 comments:

Post a Comment

မိတ္ေဆြတို႔ရဲ႕ မွတ္ခ်က္က ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စာမူခလို႔ ဆိုလို႔ရသလို..
ေနာက္တစ္ပုဒ္ဖန္တီးဖို႔ အားေဆးတစ္ခြက္ေပါ့ဗ်ာ......

 

My Blog List